— ll4 — 
(XXXV) 5. te schudden, zoodat er stroomen van woedende gapende slangen van den 
boog kwamen, die in lange rijën en zonder tusschenpoozen door elkander 
liepen, en in groote menigte kwamen aanzetten. Weêr andere Goden, die op 
6. olifanten reden, lieten hun vermogens werken, schudden hun boog, en dan 
kwamen er vele millioenen van koentâ’s te voorschijn, die zich in de lucht 
verspreidden. Sommigen eindelijk bezaten de bekwaamheid, om van hun boog 
‚ duizenden, honderdduizenden, tienduizenden, millioenen van allerlei soort van 
wonderwapens te laten komen, zoodat de lucht, door de menigte van boven- 
natuurlijke wonderwapens, als door een mist, geheel en al verduisterd was. 
Batârâ ÚsprÂ liet daarop een windpijl volgen, deze stootte op de ver- 
8. schillende wapenen, zoodat zij met te meer kracht neêrvielen. Hierdoor werden 
de Boetâ’s in hun woede gestuit, daar zij tegengehouden en overstelpt 
werden door de pijlen. Vele van de gemeene Boetàä’s werden verbrijzeld 
door de menigte van pijlen; die getroffen werden door de steenen, werden 
verpletterd, of zij verschroeiden door het vuur. Geen een van hen bleef er 
9. over, dan alleen de voornaamste Boetä-aanvoerders, deze hielden nog steeds 
onverschrokken stand, maar velen van hen vielen op een afstand neèr, neêr 
gesmakt en weggeslingerd, door de rots-pijlen. Anderen werden getroffen 
door de limpoeng’s, en vielen, in de hoogte weggeslingerd, op een afstand 
neder. 
10. Toen MaösÁsorrÁ zag, dat zijn leger den kans verloren had, dat velen ge- 
speuveld waren, en dat er alleen nog die Leger-hoofden overbleven, die vol 
woede bleven aanvallen, gaf hij order aan de Leger-hoofden, die achter in re- 
11. serve gebleven waren, om mede te strijden. Zij vielen gelijkelijk met al hun 
leger-benden aan, gingen voorwaarts, en drongen op, maar zonder ophouden 
door den regen van pijlen overvallen, stierven er velen, die zich om dien pij- 
len-regen nief ontzagen, of zij raakten maar onder den voet. De Boetä’s, 
12. die van de bergen en van de bosschen kwamen, namen al meer en meer in 
grooten getale aan ‘t gevecht deel, regts en links vielen zij met hun allen ge- 
lijktijdig aan, bij honderdduizenden en honderd millioenen. 
De Goden van ÉnprA’s leger raakten in verlegenheid, daar de Boetâ’s 
13, van Kiskëndá lijken op lijken stapelden, terwijl er van al hun aanvoerders 
geen een door de pijlen gekwetst werd, en zij tegen hen aanstootende en ver- 
woed aanvallende, onverschrokken stand hielden. Daardoor kwam er onder 
hen verwarring, zij werden moedeloos, en nu gelukte het hun niet met hun 
wondermagt te strijden. Zij werden spoedig in ’t naauw gebragt, legden hun 
2 
Vree 
