— 15 — 
(EXXV) 14. bogen neder, en grepen hun knodsen. Toen de Boetà’s kwamen opdringen, 
15. 
16. 
17. 
18. 
19; 
20. 
21. 
had er een nieuw treffen plaats, waarbij zij elkander sloegen. Bij deze ont- 
moeting bevochten zij elkander met dëndâ’s, paloe’s, limpoeng’s of 
gâdâ’s, in groote verwarring vochten zij met bindi’s, omvatteden elkan- 
ders moesälâ’s of trisoelâ’s, zij wisselden hun slagen met de lört’'s, om- 
vatten elkanders nanggâlä’s, of piling’s, en bevochten elkander naar harte- 
lust met koentä’s, hun tjäkrä’s en tjandrâsâ’s vermengden zich dooreen. 
De Goden en Boetâ’s waren radeloos en verbijsterd van strijd-woede, som- 
mige (partijën) grepen elkander aan, omvatten elkander, en smakten elkander 
tegen den grond. Op velerlei wijzen had de strijd plaats: men had er, die schrijde- 
lings tegen elkander over stonden, en van weêrszijden opdrongen, anderen gin- 
gen met gebogen knieën tegen elkander staan, stootten elkander af, verwrongen el- 
kanders leden, haakten zich met de ellebogen aan elkander, omvatten elkan- 
der, slingerden armen en beenen om elkander, of sloten elkander in de ar- 
men. Anderen weerden elkander met de handen af, liepen in een kring rond, 
verwisselden hun plaatsen, of draaiden elkander den hals om. 
Praboe MaësÁsorrÂ vocht zelf mede, en zwaaide zijn timpoeng heên en 
weder, ook DjÁrÂsorrÂ ging er op los. Vele Goden werden achterover geworpen, 
vertreden, en tegen den grond gebeukt, zij vielen neêr (zoo plat) als plaveisel, en 
rolden bewusteloos op den grond. De Goden, die door de limpoeng getroffen 
werden, raakten van de voet, vlogen ver weg, en ploften bezwijmd neder. Toen 
de Boetâ-aanvoerders wisten, dat hun Koning zelf mede vocht en hevig aan- 
viel, geraakten zij in de uiterste woede en opgewondenheid tegenover de vij- 
andelijke Goden. Zij legden hun wapens, gädàâ’s en bindi’s neder, gaven 
te gelijk een verwoed gekrijsch van zich, mengden zich weder in den strijd, 
en vielen (op de Godep) aan. Geen een van hen vocht nu nog met gâdâ’s, 
allen omklemden hun vijand met de armen, en maten elkanders lichaamskrachten; 
maar na een levendige worsteling en beurtelings opdringen hadden de Goden den 
strijd verloren. Vele aanzienlijken van hen, die uog overbleven waren, werden 
op den grond gesmeten, of hun knieën werden kromgebogen, en dan raakten 
zij onder de voet, en vielen bezwijmd ter aarde. Anderen werden weggewor- 
pen, en vielen bewusteloos neder, anderen werden neêrgeschopt, heen en weder 
gesleurd en neêrgeworpen. 
Toen Batârâ EÉnprÂ zag, dat de Goden overwonnen waren en het slagveld 
ruimden, deed hij vol woede zijn wagen kraken. Hij greep zijn vlammende 
koentà, en wierp dien tegen MaësÂsorrÂ aan, deze werd door de koen- 
