(AND 
LO; 
Elle 
12. 
13. 
— 118 — 
hoewel het uitgelezene personen waren, die hij nu medenam, (meende men geen 
rijtuigen noodig te hebben,) omdat er maar twee vijanden waren overgebleven. 
Bij de spelonk van Kiskëndâ komende, verhieven zij een geweldig ge- 
„schreeuw, waardoor Koning MaêsÂsorrÂ en DyÂrÁsorrÂ wakker werden, zij 
schrikten van dat geschreeuw, en begrepen wel, dat het van de Goden kwam, 
die teruggekeerd zouden zijn. Hoewel hoogst vermoeid, maakten zij echter 
haast, om uit de spelonk te komen. Buiten’ komende, kwam hun een regen 
van pijlen te gemoet, want alle Goden van aanzien schoten hun buitengemeen 
. vermogende wapens af, en Batârà ENDRÁ verschoot ook zijn allervoortref- 
felijkste wapens; zij rigtten die op MaêësÂsorrÄ, doch hoe oneindig veel er ook 
op hem vielen, zij stompten af op zijn lichaam, en al die uitstekende wapens 
verdwenen, zonder dat zij den Koning MaêsÂsorrÂ eenig leed deden; het 
was, of een digte regen op een stalen berg viel, zij gleden maar (op zijn 
lichaam) af, en hadden er geen vat op. 
MaësÁsorrÁ reed in de uiterste verwoedheid op DyÂrÂsorrÂ, en draaide 
zijn limpoeng in de rondte; allen, die hij naderde, stoven uiteen, zij ont- 
weken en vermeden hem, en waar hij aanviel, gingen zij uiteen. (De Goden) 
lieten regts en links en van achteren een regen van pijlen op hem valen, 
maar geen een daarvan wondde hem, bij voortduring ging zijn sterkte alles 
te boven. 
Batârâ ÚNprÂ en de andere Goden deden op alle wijzen hun best, om 
hem te dooden, ontelbaar was het getal uitstekend krachtige pijlen, maar ein- 
delijk raakte de bekwaamheid en heldenmoed der Goden uitgeput, toen ook 
de vuurpijlen geen gevolg bij MaösâsorrÂ hadden. Zóó vochten zij drie da- 
gen, des nachts hielden zij op, en ’smorgens vochten zij weder. Wanneer Maê- 
sÂsopRÂ en DyÄrÁsorrÂ erg vermoeid waren, trokken zij zich terug, om bin- 
nen in de spelonk uit te rusten, zij sliepen dan beide, maar al de Goden wa- 
ren bang, geen één, die het waagde hen te vervolgen, en binnen het hol te 
gaan; zij wachtten dan maar, tot dat zij weder buiten kwamen om te strijden. 
Zoolang de strijd duurde, wachten zij er maar op, dat hij buiten kwam, want 
niemand durfde hem vervolgen, en soms sliepen Koning MaësÁsorrÁ en DyÁ- 
rÂsorrÂ drie dagen achtereen. 
