(XLI) 
1 
IS 
19. 
20. 
22. 
XLI. 1. 
— 185 — 
Toen Vorst DâsÂmorKÂ met zijn leger in de grenslanden van Ajodyàâ ge- 
komen was, sloeg hij zijn tijdelijk verblijf midden in een woud op, terwijl het 
gansche Boetâ-leger de dorpen, die het doortrok, plunderde, en groote op- 
schudding, ontsteltenis en verwarring veroorzaakte. 
Nadat Koning BÄNÂrortrÂ hiervan onderrigt was, riep hij vertoornd zijn 
gansche leger bijeen, en daarop kwamen de Edellieden en Hoofden, ten strijde 
uitgerust, aanstormen. Toen rukte BÄNÁrorrrÄ op, om den vijand te gemoet 
te gaan, en den vijand buiten de stad aanvallen. De Vorsten van Kam b o- 
djä, van Kraldägami en van Welârâdjâ waren in de voorhoede. De 
troepen, olifanten, wagens en paarden verspreidden zich wijd en zijd; de bogen 
der boogschutters geleken op regenbogen, die zich oplosten in een zachten regen. 
De troepen waren honderdduizend maal tienduizend in getal. Gelijk de zon des 
morgens bij haar opkomst, zóó schitterde hun veelkleurige kleeding; als flikke- 
rende bliksemstralen kwamen zij steeds vlammende te voorschijn, als wolken, 
met sterren bezaaid, straalden en schitterden zij alom, en wijd en zijd verspreid- 
den de toestroomende legerbenden regenboog-glansen. Toen al de troepen bui- 
ten de stad gekomen waren, was de geheele vlakte met krijgers bedekt, en 
liet Koning BAnÂroerrÂ het leger in de slagorde van den adelaar stellen. De 
Vorst van Kambodjá besloeg den linker-, die van Kraldâägami den 
regtervleugel, die van Welärädjâ en van Bimakéndrâ werden gesteld 
„in den snavel, terwijl de Koning van Binggâlâ de plaats van de staart innam 
met al de Bdellieden. 
Toen DÄsÄmorkKÂÁ met zijn benden was aangekomen, en de vijanden in slagorde 
zag staan, viel het Boetä-leger onder bulderend geschreeuw aan. Wimror- 
PAKSÁ, BÄpsrÂmorsrr, KAMPÂNÂ en DorMmREKSÁ waren in de voorhoede, in den 
linkervleugel stond GaropÂrÂ met de zijnen, en in den regtervleugel WrLoi- 
TAKSÂ met PorrÁpaksr; MArrrsÂ en SorpwARsÂ waren in achterhoede, en in 
’t front stond Patih PranasrÂ met DJAMBOEMANGLI en TRIMOERDÂ. 
Spoedig vielen de dapperen van Alënkàâ aan, onder het luid klinken der 
krijgsmuziek, en het geschetter van duizend trompetten. DoemrErsÂ voerde zijn 
troepen tot den aanval aan, en werd ontvangen door den Vorst van Kam- 
‚bäâädjá. Onder hevig bulderend gescheeuw werden zij handgemeen, de Vorst 
van Kambodjá gaf bevelen aan zijn Officieren, terwijl DormrúkKsÂ met de 
„zijnen brullende vooruitdrong. Levendig werd er van weêrszijden met den- 
dä’s en koentâ’s gestreden, t was of het een regen van pijlen was, waaron- 
der de troepen van Kambodjâ bezweken. Toen hun Vorst zag, dat zijn le- 
