(ALI) 
10. 
11 
12. 
18. 
14, 
— 186 — 
‚ger den nederlaag kreeg, schoot hij een pijl af, waardoor een menigte pijlen 
bij zwermen al warrelend te voorschijn kwam, en op de Boetâ’s nederko- 
mende velen deed vallen, zoodat de Boetâ’s in ’t front opschrikten en beef- 
den, maar onmiddelijk daarna met geweld aanvielen. De Vorst van B1mâ- 
kéndrâ viel op hen aan, rigtte zijn boog, en zag naar boven; vele van de 
Boetäâ’s ip de lucht werden door de zwermen van pijlen getroffen, zoodat 
‚het als het ware lijken regende van de Boetä’s, die in de lucht streden. Bá- 
DJRÄMOESTI kwam den „dapperen DormröksÂ te hulp, tegelijk met KamPÂnÂ 
en WrroEPAkKsÂ. Zij daalden eensklaps uit de lucht neder, en de koentàâ’s 
in hun handen draaijende, sloegen zij in de rondte, allen regts en links van zich 
. doodende. De Vorst van Welârâdjâ viel met zijn pijlen aan, en zwermen van 
honderdduizende (pijlen) vielen op de Boetâ’s aan, en deden velen sneven. Toen 
nu ook de Leger-hoofden der Boetä's vol gramschap aanvielen, werden zij door 
‚ die pijlen afgeslagen en teruggeworpen. De Vorst van Kraldâgam:iliet hen 
door zijn pijlen vervolgen, zijn boog schudde, en een digte massa van pijlen 
verdelgde de Boetä’s in de lucht. Overal ploften zij uit de lucht ter aarde 
„en velen stierven. Ook van hen, die op de aarde streden, sneuvelden velen. 
DÁsÂMORKÁ zag, dat zijn leger verstrooid en overwonnen werd, en dat zijn 
Legerhoofden vermoeid van ’t vechten achteruit deinsden, dat door de bui- 
tengewone vermogens en dapporheid van de Vorsten van Ajodyá, de zee 
als ’t ware beroerd werd, de bergen schudden, de aarde kantelde en beefde, 
en dat de Boetâ’s vervaard werden door de dapperheid hunner vijanden, 
de met buitengemeene krachten gewapende Vorsten, zoodat zij er niet in 
slaagden vooruit te komen, en zij door de pijlen teruggestooten werden. 
Vertoornd nam DÂsÁmorKÁ nu in eigen persoon in het gevecht deel, verwoed 
sloeg hij met zijn knods, hij greep regts en links, en schopte, (den vijand) 
voor zich uit, zoodat vele dappere helden sneuvelden. Toen de Vorst van 
Bimâkéndrâ op hem aanviel, wachtte hij hem af, en wierp zijn samogàâ 
naar hem, doch trof den Vorst van Bimakéndrâ niet. Toen deed DásÂ- 
MOEKÂ een sprong naar hem met het voornemen om hem aan te pakken, 
doch hij ontsprong hem. De Vorst van Bimâkéndràâ legde zijn boog op 
DAsÂMorKÀ aan, en schoot hem den hals door midden, zoodat het bloed 
er uitspatte. Plotseling vloog het hoofd van DâÂsÂmorkÂ in de lucht, en 
veranderde in tienduizend hoofden, die het slagveld vervulden. Hierdoor 
kwamen de troepen van Kambodjá en Welärâdjä in opschudding en 
verwarring, zende van de gevaarlijke vijandelijke hoofden met hun vergifti- 
en 
