(KLI) 15. 
16. 
IkiS 
18. 
19. 
20. 
KLI 1. 
— 187 — 
ge beten. Vele helden werden gewond of gedood. De dappere Vorsten en 
helden vielen telkens op nieuw woedend aan, doch werden teruggeworpen. Zij 
konden de hoofden niet verdelgen, daar de pijlen er geen vat op hadden, 
terwijl die hoofden van hun kant even gevaarlijk waren als doem oen g-slan- 
gen (£) door de vergiftige beten van hun tanden. De Vorst van Bimâkén- 
drä stierf aan de doodelijke beten, toen hij door tien van de hoofden, die 
uit het hoofd (van DÂsÁmorkÁ) ontstonden, werd aangevallen. Toen zij aan- 
vielen op de andere Vorsten, stierven ook die van Welárádjäâ en Kam. 
bodjâ. 
Toen Koning BÄNÁrorrrÄ zag, dat de flanken van zijn leger op de vlugt 
gejaagd werden, dat de slagorde van den zwevenden adelaar, den Vorst der 
vogelen, verdwenen was, en dat de Vorsten, die het bevel voerden, gesneuveld 
waren, werd hij hoogst verwoed. Hij legde zijn boog aan, en schoot zijn 
Endrastrà- pijl (©) af‚ waardoor twee maal honderdduizend pijlen bij hoo- 
pen op hoopen ontstonden, die de vermogende vijanden verbrijzelden, en op de 
hoofden aanvielen, zonder ze evenwel te dooden; want de hoofden, die door 
de pijlen getroffen werden, ploften wel op den grond, maar in een oogwenk 
vlogen zij weder in de lucht; hoewel verbrijzeld, staken zij hun tongen een 
vadem ver uit den mond, en vielen weder op de vijanden aan. Werd er al 
eens één door een pijl verbrijzeld, dan vlogen er weder tien hoofden op, 
om den vijand te verdelgen. Zoo konden de hoofden dus niet gedood wor- 
den, zij vermeerderden zelfs al meer en meer, en golfden bij tienduizenden 
voorwaarts. 
Koning BÄnÁrorrrÂ hoogst vergramd, omdat de hoofden niet konden ge- 
dood worden, legde zijn bramastrâ aan; er kwam een vlammend vuur uit, 
en een tallooze menigte bergen van vuur kwam zonder ophouden aanrollen met 
‚„ donderend geraas; vergezeld van bliksems, vielen zij op de aanvallende hoof- 
den aan, zoodat deze verbrand uiteen knapten en barstten... De hoofden ver- 
dwenen ‘door de afgeschoten bergen van vuur, al de wonderhoofden werden 
vernield, en vergingen tot het laatste toe. Zonder ophouden gingen de afge- 
schoten vuurbergen voort de vijanden door hun gloed te verdelgen. 
DÁsÂuorká zelf vloog schielijk op zijn draagzetel in de lucht, en werd niet 
door de bergen van vuur aangetast; toen zij hem vervolgden, schoot hij een 
windpijl af, waardoor de bergen van vuur, in een andere rigting gedreven 

(1) Doemoeng-slangen zijn vergiftig, zwart en vrij groot. 
(2) Endrastrâ-pijl, een berg- of rotspijl, een pijl, waarwit rotsen en bergen voortkomen. 
18 
