— 139 — 
(XLI) het werd afgeschoten, en trof DÂsÂmorkKÂ wel aan de borst, maar bonsde er tegen 
XLI. 
aan, zonder dat hij het voelde, of zonder dat hij gekwetst werd. Nu trof 
15. DâsAmorkÂ BÄnÁpoerrÂ met de samogâ, zoodat hij dood op zijn verbrijzelde 
poespàäkà nederviel. Bij den dood van Koning BÁnÁprorrrÂ had er een hevig 
donderend gedruisch en een aardbeving plaats, een bloemen-regen bedekte zijn 
lijk, en allerlei: heldere schijnsels regenboog-glansen en bliksemschichten door- 
16, kliefden alom de lucht. Toen DÁsÁmorkKÂ het lijk van BÁnÂrorrrÂ naderde, 
stond het lijk in eens op, en zeide, naar hem wijzende en hem aankijkende: 
„hei, Vorst DÁásÂmorKÁ! ik zal mij later op u wreken, want een bloedverwant 
17. „van mij zal u later verdelgen! Mijn kroost zal u ombrengen.” Na die woor- 
den naderde DÂsÁmorKÂ spoedig het lijk, en stond op het punt, om het met 
de limpoeng te treffen, toen het imm de lucht verdween. 
DÁsÁmorKÂ ging daarop met al zijn troepen de schatten in ’t paleis plun- 
18. deren en alles buitmaken. De in afzondering gehoudene vrouwen in het paleis 
en al de schoone bijwijven liet DâsÁmoekÂ woor zich bijeenbrengen, om ze te 
zien, maar hij bevond, dat er geen een was, die op WipÂwari geleek. Allen 
19. waren (op zijn best) goed genoeg, om haar te dienen. Dit bedroefde den ver- 
liefden Boetàä-verst, en langen tijd hield hij zich in de hoofdplaats van Ajo- 
dyá op, om zijn soldaten daar genoegen te doen. 
1. DÁsÁmorkÂ doolde daarop onophoudelijk in de bosschen rond tot genoe- 
gen van zijn leger, dat pas de overwinning behaald had, en van al de Leger- 
hoofden, die zich verzadigden van genot op de hoofdplaats Ajodyâ en in 
de talrijke fraaije bosch- en bergstreken van het rijk. 
HOOFDSTUK XX XX EX. 
Ontmoeting van Wasamoeka met Kawatmedja 
en Soekoealja. 
te 
Koning BÄnÁroerrÂ had bij zijn leven een jongeren broeder, die geen ge- 
noegen had in de genoegens der hofstad, en die er smaak in vond, om op een 
berg boete te doen. Hij was een verheven Panditâ geworden, en heette Ra- 
9. WATMEDJÂ. Hij was een jeugdige schoone Pandità, en gehuwd met de doch- 
ter van zijn ouderen broeder. Deze had maar één dochter, schooner dan de 
Goden der aarde, gelijkende op de maan, maar zij leed aan een verlamming, 
