(XLIV) 
10. 
1. 
12. 
18. 
— 140 — 
waardoor zij van kind af tot aan haar volwassen leeftijd niet had kunnen loo- 
„pen. Zij heette Dèwi SorkosarsÂ. Haar vader was zeer bedroefd en met haar 
begaan, ziende, dat zij, zijn eenig kind, anders zoo schoon en deugzaam, niet 
loopen kon. Al de kluizenaars op de bergen hadden alle middelen van gene- 
zing uitgeput, en waren er eindelijk mede witgescheiden, want niemand was in 
staat om haar te genezen. 
De Vorst had in zijn bittere droefheid zijn dochter uitgeloofd als belooning 
in den wedstrijd om haar te genezen. Aan al zijn onderdanen in het gansche 
rijk had hij alom bekend gemaakt, dat hij, die de Prinses van haar kwaal ge- 
.nezen kon, haar ten huwelijk zoude bekomen, dat hij zelf geen keus zou doen, 
en al stamde iemand van een stalknecht af‚ zoo hij haar kon genezen, zou hij 
met zijn dochter trouwen. Vele Vorsten en Edelen hadden al naar den prijs 
gedongen en geneesmiddelen naar Ajodyä medegenomen, maar geen een 
‚middel had gebaat: de ziekte van de Prinses was zelfs verergerd. 
Op zekeren nacht had de Pandità RaAwaArmEpsÂ in zijn kluis een droom- 
gezigt van de Goden, waarin hem werd te kennen gegeven, dat hij met de 
. Prinses SorkosALJÂ zoude huwen. De tot God verheven KANEKÄPOETRÁ, vroe: 
ger NaRrÁpÂ geheeten, daalde neder tot hem, en zeide: „wat een groot geluk 
„voor ul gij zult door den zegen van Batärà Gorror uw nicht, de Prinses 
„SOEKOSALJÁ, ten huwelijk bekomen; zij is het puikje van alle maagden. In haar zal 
.„Batärâ Wrisnor bij zijn menschwording zich incarneren, als hij naar Ajo- 
„dyá gaat, om de wereld gelukkig te maken, en het heil der wereld te be- 
„vorderen. Niemand anders zal het middel van zijn menschwording zijn dan 
„SOEKOSALJÁ, deze zal zijn moeder zijn! Kom, ga nu spoedig naar Ajodyä, 
„wend dit water, dat tirtâ mâjâ maösädä heet, als medicijn aan bij Sor- 
„KOSALJÂ, en uw nicht, de Prinses, zal door uw toedoen genezen.” Toen hij 
het heilzame geneesmiddel ontvangen had, verdween NarÁpÂ in de lucht. 
Den anderen morgen daalde de Pandità RawaruúpsÂ van den berg neder, 
ging naar de stad, trad het paleis binnen, en deelde aan zijn broeder, den 
Vorst, de bijzonderheden van de nachtelijke openbaring van NarÁpÂÁ mede. 
Zijn broeder was ten hoogsten verblijd, en liet hem het geneesmiddel bij zijn 
dochter aanwenden. Onmiddelijk na de aanwending herstelde zij geheel en al, 
haar glans vermeerderde als de morgenster. Vol vreugde zag de vader, dat 
zijn kind hersteld was. Hij omhelsde haar, en sloeg zijn arm herhaaldelijk om 
haar heen. Koning BÂnÁrortrÂ wilde zijn belofte niet verbreken, en liet aan 
zijn onderdanen bekend maken, dat zijn dochter ten deel gevallen was aan 
DEES if ME 
