(XLIV) 
14. 
15. 
16. 
1. 
18. 
19. 
20. 
Zie 
22. 
23. 
— l4l — 
zijn broeder, den Pandità, en dat de wedstrijd was afgeloopen. Daarop was 
de Prinses met haar oom RAwaArmúpsÂ in den echt vereenigd. De bruiloft 
werd gevierd in het paleis van Ajodyà. Zij beminden elkander teeder, ga- 
ven zich zonder ophouden aan de genoegens van den echt over, en waren 
onverzadelijk in mingenot. De jonggehuwden geleken op Hjang KÄmÂpsÂsÂ 
en Dèwi Raar. Eenigen tijd na hun huwelijk verzocht RAwaArMmEpsÂ naar zijn 
kluis terug te keeren, en toen hem dit vergund was, nam hij zijn vrouw, als 
een andere Dèwi Rarru, naar den berg mede. De Prinses volgde haar man, 
en ging op den berg wonen. Zij vergat daar de genoegens van de hofstad, en 
verlustigde zich in de schoonheden van den berg. Want de kluis bezat veler- 
lei sieraden en bloemen, die de Prinses gewoonlijk plukte. 
In dezen tijd hoorde de Panditâ, dat zijn broeder gestorven en op het 
slagveld gesneuveld was, dat ook al de Leger-hoofden in den strijd tegen den 
magtigen Boetä-vorst van Alénkàâ gevallen waren, dat Koning DÁsÁmorkKÂ 
met zijn gansche Leger nog in het rijk van Ajodyä was, en zich daar in 
het paleis genesteld had, dat alle schatten vernield en de vrouwen onteerd, 
of door de Boetä's geroofd waren, dat de stad nu ledig was, en dat Edel- 
lieden en Hoofden de stad verlaten hadden en gevlugt waren naar bosschen 
en bergen. Dit alles smartte den heiligen RawaArmúpsÂ zeer. Hij voor zich 
dacht echter in ’t geheel niet meer aan de heerlijkheid van de hofstad. Zijn 
echtgenoote gaf zich nog voortdurend aan de droefheid over, maar haar man, 
troostte haar door liefkozingen en door gebeden en godsdienstige overpein- 
zingen. 
Er waren nog meer bloedverwanten van Koning BÄNÁporrrÂ en RAwAT- 
MÉpJÂ door hun moeders, die Mantilische Prinsessen waren. Te weten: Koning 
Danorpjâ, de oude (Vorst van Mantili), deze had drie kinderen; twee van hen 
waren meisjes, de oudste heette Dèwi MarÂwÂ, de tweede Dèwi Torr- 
DJOENGBIROE, en de jongste was een zoon, hij heette Praboe DaAnorrarr en 
volgde zijn vader (te Mantili) op. Hij was de Vader van Praboe Daâ- 
NÁKÁ. Dêèwi MarÂwÂ huwde met BÄnÁrarr, Koning van Ajodyà, en kreeg 
twee zoons: RAwArMmiäpjÂ en Koning BÂnÁrourrÂ. Dèwi TorNDJoENGBIROE 
huwde met den grooten Panditâ Wr_mÂnÂ-sorrsÂnDrÂ, en kreeg vier 
schoongebouwde zoons. De oudste heette Sommârùsi, de tweede RúsrkÂrÂ, 
die beide Panditâ werden, de derde was SormÂrÂpsÂ, die Vorst was van 
Welârâdjä, en de jongste heette DâsârÂrÂ, die als aanzienlijke Prins aan 
het hof van zijn neef te Ajodyâ leefde. Na de verwoesting van Ájodyâ 
