CKLVID, 
17. 
18. 
19. 
20. 
2 
[ed] 
22. 
24. 
25. 
— 149 — 
Toen DAsÂrÂrk de Godheid záó hoorde spreken, werd zijn hart verligt, 
en. zeide hij op zachten toon: „kom, meisje! ween niet! De Goden zijn u gena- 
„dig. Geef mij een verwelkte bloem, tk zal er een gebed bij doen, opdat 
„het een vrouw wordt; die zal je plaats mnemen, naar het zeggen der Godheid.” 
De Vorstin reikte hem. toen met een verligt hart een verwelkte bloem van 
haar haarwrong toe; hij deed er een gebed. bij, en eensklaps werd de bloem 
een schoone vrouw, tn voorkomen, lreftalligheid en vriendelijkheid gelijk aan 
de Vorstin. Hij bragt haar naar buiten. DÁAsÂmoeKÁ was verblijd, toen hij 
haar zag, daar de Vorstin nu naar zijn meening in zijn magt was. Hij werd 
geheel verteederd, en sprak, toen zij bij hem gebragt was, tot DÂsÁrÂrÂ 
op een plegtigen toon: „wel, DâsárÂrÂ! keer maar gaauw naar de hofstad 
„van Ajodyà terug, en wees, zoo als ge verdient, Koning en Heer van dat 
„rijk; als er eem kwalijkgezinde is, die aan uw bevelen geen gehoor wil ge- 
„ven, zal ik hem dadelijk verpletteren.” 
Toen gaf hij eeu wenk, en kwamen zijn vogelingen met den draagzetel. 
De Sechijn-vorstin nam met DásAmorkÂ in den draagzetel plaats, en daarop 
„vertrok hij met zijn gevolg miar Ajodyâ. Dààr komende,ging hij naar het 
paleis, nam de gewaande SorkosansÂ mede naar het slaap-vertrek, en gaf 
zich naar hartelust aan ’t mimgenot over, doch toen hij den bijslaap wil de 
uitoefenen, stierf de Schijn-vorstin. 
HOOEDS' TE UE XX Xx XE. 
Oorlog van Basamoecka mel Matara Endra. 
DásÂmorkÂ was deerlijk te leur gesteld en beleedigd. Hoogst. ontstemd en 
vergraud, voer hij tegen de Goden uit, bij zich zelven denkende: „die zijn 
„de bron van nijn droefheid.” Mij trad naar buiten, en ontbood zijn Leger- 
hoofden, Toen Patih PramastÂ hen bij hem gebrugt had, sprak hij op een, 
plegtigen toon: „hoort, al mijn onderdanen en Legerhoofden van Al&n kâ! 
„ik wil nu verder met u naar den hemel gaan, en Batârà ÉnpaÂ bestrijden: 
„Eigenlijk wal ik dear deu persoon zoeken, waarin WipÂwartr zich geïncar- 
„neerd heeft, en als zij er niet is, moet ik een andere Nimf in de plaats hebben, 
„die gelijkt op haar, die in t vuur gegaan is, en. op haar, die gestorven is 
„voordat ik het genot van haar liefde gesmaakt heb. Dat, was zeker het werk 
„van die. Godheid, hij wil mij zekerlijk sarren! Hoort, al mijn onderdanen 
