— 154 — 
(ELW) Al de Leger-hoofden namen toe in grootte, en namen vol woede hun schrik- 
wekkende gedaanten aan. DÂsÂmorkKÂ zag met genoegen den fieren gang van 
31. zijn troepen, alsof zij reeds in het gevecht waren. Al het vuile en al het 
9. 
ò3. 
34 
uitvaagsel der aarde, alle wilde berggeesten, die men in wouden, bergkloven, en 
aan berghellingen vindt, hoorden, dat hun Vorst wilde strijden met de Go- 
den, en volgden hem verheugd met hun wapens in digte drommen en met luid 
gedruisch. Van het noorden en zuiden, van het oosten en het westen, kwamen 
zij aanzetten, om zich met de voorste troepen te vereenigen; zij waren ontel- 
baar, omdat er onder den togt telkens troepen van (andere) benden bijkwa- 
men. Met dof gedreun kwamen er nog van achteren zonder ophouden aan- 
zetten, zich verspreidende, en door elkander zich vermengende; de neveldigte 
massa’s, waaruit de Boetàâ’s van uit de lucht en van de bergen te voorschijn 
‚kwamen, maakten een gedruisch als een orkaan. Van luidruchtige vreugde en 
blijdschap schreeuwden en gilden zij, want zij stelden zich als zeker voor, dat 
hun Heer zegevieren, in zeer weinig tijds al wat er in den grooten He- 
mel is, verwoesten, en de Nimfen als buit met zich voeren zoude. Alleen de 
35. Patih PranasrÂ was zeer bedrukt, en met loomen tred kwam hij langzaam 
86 
oi 
38. 
met zijn troepen achteraan. De Boetàä’s in de voorhoede hadden de gren- 
„zen van den Hemel bereikt. De roovers onder hen gingen voorop, stortten 
zich vooruit, en vielen al voortgaande in massa’s aan. 
Toen zij op de Goden indrongen, kwamen deze in opschudding, en met ijzing 
vlugtten zij vaar alle kanten heen. De Nimfen liepen verward dooreen, en ver- 
spreidden zich naar alle kanten vol angst, radeloos en in onberedderde klee- 
‚ding. Die achterhaald werden, trok men de kleederen wit, tot zij geheel ont- 
bloot waren, en dan liet men ze maar moedernaakt wegvlugten. Niemand 
wilde zich tegen hen te weer stellen. Allen ijsden van schrik bij het zien 
van de Boetâ’s. 
Die ’t eerste gevlugt waren, bragten aan Batârâ ÚnprÂ het berigt, dat 
de grensgewesten van deu hemel geheel en al overstroomd waren van ontelbare 
Leger-benden van vijandelijke Boetà’s, onder aanvoering van DÂsÁMOEKÀ, 
dat zij allerlei: ongeregeldheden pleegden en alles uitplunderden, en dat hun 
voorhoede nu voorwaarts trok, om het paleis van Batârâ ÉnprÂ te verwoes- 
89. ten. Toen Batârâ ÍnprÂ deze tijding van de Grens-goden vernomen had, zond 
hij hevig ontsteld, berigt daarvan aan al de voornaamste Goden. Met veel bewe- 
ging verzamelden zich de Goden, geheel ten strijde toegerust, met het voor- 
nemen, om voor de Boetà’s niet te wijken. 
