(LID) 12. 
18. 
14. 
18. 
9; 
— 169 — 
„per in den strijd, en heet Raden TurrrieÂpá. Zijn oudste kind is een meisje, 
„en heet Dèwi TorrrÂwarr. Zij is volwassen, maar wil niet trouwen; vele Vor- 
„sten dingen om strijd naar haar hand, en nu op dit oogenblik houdt de Ko- 
„hing van Widarbâ bij voortduring in het rijk van Magâädà zijn verblijf. 
„Daar zijn verzoek om haar hand is afgewezen, is hij van zins om geweld 
„te gebruiken.” 
Koning ARDJORNÂ-sÁsRÁ ontstelde, toen hij dit hoorde, en zeide: „als dat 
„u0o is, moet gi, Vorsten! bevelen geven tot toerusting voor den oorlog. Ik 
„wil den Koning van Magâdá in den strijd bijstaan.” 
Hij had nog niet uitgesproken, toen Raden SEMANrmi onverwachts aan- 
kwam, en midden door de aanwezige Vorsten heen, zonder zich te laten aan- 
dienen, voor den Komng digt bij zijn troon, met zijn rug naar Vorsten ge- 
keerd, im een gebogene houding ging zitten. Allen staarden hem met verba- 
zing aan; eenigen meenden, dat hij-van dezelfde incarnatie was als hun Heer 
en Gebieder; anderen vermoedden, dat hij tot ’s Vorsten familie behoorde, 
‚daar zijn voorkomen even zoo op dat van hun Koning geleek, als de eene helft 
van een doorgesneden jonge betel-noot op de andere, en zeer goed paste voor 
een broeder, die een weinig ouder was dan hun Koning; in helderheid van glans 
waren zij gelijk. Alle Vorsten dachten gelijk over hem, en hielden hem voor een 
broeder van hun Koning, daarom lieten zij hem maar stil. begaan. 
Koning AmrpsorNÁ-sÂsrÂ sprak hem vriendelijk toe: „wees welkom, vreem- 
„deling! hoe is uw naam? gij komt (maar zoo) voor mij, (maar) waar komt ge van 
„dean? en wie is uw vader? Ge ziet er goed en vriendelijk uit, en hebt maar 
„één gebrek, dat van onbeleefdheid, daar ge hier zonder u te laten aandie- 
„nen midden door de hier aanwezigen heen gedrongen zijt. Kom! zeg wat uw 
„plan is, dat gij zoo maar regtstreeks op mij afkomt, en voor mij gaat zit- 
„ten.” 
Toen SEMANTRI deze taal van den Vorst hoorde, werd hij bewust van zijn 
verkeerde handelwijze; hij antwoordde met een s&mbah en op een zacht 
vleijenden toon: „ach, groote Heer em Koning! schenk uw dienaar voor zijn 
„verkeerd gedrag vergiffenis! want op,‚de bergen is geen hofstad, men vindt 
„daar dus geen hoffelijke manieren! Ik ben SÉmantrr, van zeer geringe af- 
„„komst, arm, ellendig, en van der jeugd af een berg-bewoner. Mijn vader is 
„de Panditâ DJarr-sAMPOERNÁ. Ik kom mij hier in de tegenwoordigheid van 
„Uwe Majesteit vertoonen, omdat ik wensch U hulde te bewijzen, en tot Uw 
„gevolg te behooren.” 
22 
