(LID 
LIL. 
35. 
36. 
40. 
AL, 
1. 
Or 
„genoot (van Magâdâ), in den oorlog te vergezellen. Let op, wat ik u zeg! 
„Volgt allen de bevelen op van Sömanrmi! Volbrengt wat hij u laat doen, of 
„het u goed voorkomt of niet! Alle maatregelen betreffende den oorlog, en 
„al wat ik met den Koning van Magâdá voor heb, moet gij geheel aan hem 
„overlaten”! 
Nadat zij dit beloofd hadden, keerde de Koning weder in zijn paleis terug, 
en gingen allen, die hun opwachting bij hem gemaakt hadden, uiteen. Raden 
SÉMANTRI werd door Vorst SopÂ medegenomen naar zijn woning. Den volgen- 
den morgen ontving Raden SúmAnrrl uit het paleis een prachtig kostuum: 
een sierlijke kroon, een dubbeld borstschild met de figuur van een kroon en 
met sterren en radpijlen, voorts armringen en oorringen, zooals de Koning 
‚droeg, voorts een wagen, met edelgesteenten versierd, verder stond er een lijf- 
wacht van honderdduizend jonge, uitgelezene krijgslieden uit de kraton op 
de pagëlaran; ook stonden de vier Vorsten met hun krijgstoerustingen ge- 
‚reed, wachtende op de bevelen van hun grooten Koning. Daarop werden zij 
binnen in de kraton geroepeu; voor hun Koning komende, zagen alle bewo- 
ners van de kraton tot hun verwondering, dat de persoon, die hun Koning 
zou vertegenwoordigen, zoo volkomen op dezen geleek in voorkomen, stem en 
‚ manieren, zoodat hij zeer goed zijn broeder kon wezen. De Vorsten lieten hem 
vooraan zitten, omdat er niemand was, die bij kem in aanmerking kwam. De 
Koning ARDsoENÁ-sÁsrÂ zeide vriendelijk glimlachende: „hoor, vriend SEMAN- 
„TRI! wat mijn eigenlijke plannen zijn. Het doel van uw zending is tweederlei, 
„in de eerste plaats om hulp in den oorlog te verstrekken, en in de tweede 
„plaats is het mij te doen om de Prinses van Magâdâ, Dèwi TorrrÂwarr, 
„als ge namelijk gelukkig slaagt (in + eerste gedeelte van uw zending), want 
„ik ben nog niet gehuwd. Op wat wijze gij haar in der minne voor mij zult 
„kunnen bekomen, laat ik geheel en al aan u over, gij moet zoo goed, als gij 
„maar kunt, uw best doen, opdat mijn wensch vervuld wordt. Maar er moet 
„In ‘t geheel niets van blijken, dat gij geweld zult aanwenden. En nu, ver- 
„trekt allen! mijn laatste woord tot u is dit: weest voorspoedig op uw togt!” 
Na deze woorden beloofden zij onder een sömbah de hun opgedragene 
taak te aanvaarden, en gingen zij buiten het paleis. Buiten komende klonk 
de krijgsmuziek, al de troepen zetten zich in beweging, en de vier Vorsten 
stelden zich aan ’t hoofd van hun legers. 
De Vorst van Kalinggäpati, die de voorhoede uitmaakte, rukte eerst uit. 
Hij reed met een trotsche houding en een fraai versierde kroon op ’t hoofd 

