(LUI 12. 
14. 
15. 
16. 
18. 
1) 
21. 
22. 
28. 
— 4 — 
der helden was niet verminderd, en al de Vorsten begeleidden Raden SÉMAN- 
TRI, zoodat zij hem op den togt tot wacht dienden, en zóó ging het driftig 
en lustig voorwaarts. | 
Achter hen sloten zich de tweeling-broeders, de Vorsten SorrsÂkKùrom en 
TsÂNDrÂKùror, aan. Zij zaten in een trotsche houding op hun wagen, met 
een voorkomen, zooals aan helden paste. Hun troepen maakten luid geraas. 
De Koning van Maïspati zag op den koepel-toren van zijn paleis Ra- 
den SÉMANTRI, omstuwd door de Vorsten, voorttrekken, en overtuigde zich, 
dat aan hem werkelijk niets ontbrak, om hem als zijn plaatsvervanger de zaak 
te laten afdoen. Zijn glans was volkomen zuiver en schoot vlammen uit, an- 
ders als die der andere Vorsten. Zoo ging de lange togt, waarvan wij kort- 
heidshalve niet verhalen, verder en verder, totdat zij op het grondgebied van 
Magàâdà kwamen. 
De beämbte, die aan de grenzen zijn post had, gaf aan zijn Heer berigt, 
dat er een Vorstelijk gezantschap gekomen was van Koning ARDJOENÁ sÄsRÀ, 
‚van Maïspati, dat Raden SúmaAnrrr, die aan ’t hoofd van het gezantschap 
stoud, door Kouing ARrpJorNÂ-sÄsrÂ tot hem gezonden was, om hulp in den 
oorlog te verstrekken, en dat een groot aantal Vorsten hem op zijn togt ver- 
gezelde. 
Konmg TyimrrÂeÂpá schrikte van’blijdschap, toen dit hoorde, en zond zijn 
Patih SémBÂpÂ met al de andere Krijgsoversten om hem buiten de stad te 
gemoet te trekken, terwijl hij zelf op de sitinggil zoude blijven wachten. 
De Patih buiten de stad komende, ontmoette Raden SÉMANrRI, zag zijn 
luister met verbaasde blikken, en sprak na een sëmbah op vleijenden toen: 
‚ „welaan, jonge vriend! zet uw togt voort en kom in de stad! de Koning wacht 
„u op de sitinggil.” 
SÉMANTRI gaf glimlachend het teeken, dat zijn troepen dadelijk moesten ver- 
der trekken, en overeenkomstig dien last traden zij de stad binnen, zoodat alle 
inwoners langs den weg zich in dit gezigt verlustigden. Zonder de schoonhe- 
den van den optogt in bijzonderheden te vermelden (zij alleen verhaald), dat 
de Vorsten, bij het trekken door de straten der stad, hun troepen in goede 
orde geplaatst hadden, en dat de inwoners van Magâdâ verwonderd waren 
bij het zien van de goede toerusting van het leger van Maïspat1. Toen al 
de Vorsten op de aloen-aloen gekomen waren, gingen zij even als Raden 
SÉMANTRI van hun wagens. De Koning TyrrrÂaÂpÂ ging van de sitinggil 
hem tegemoet tot aan den rand van het voordak van de sitinggil, waar hij 
