(LW) 
6. 
— 180 — 
„ik mijn geest (bij t peinzen op middelen om hen schadeloos te maken) 
. „vruchteloos heb afgemat, en U het niet toelaat, dat ik tegen hen een aan- 
„vallende houding aanneem. Als dat nog lang zoo moet duren, zuster! wat 
„zal dan het einde zijn? Zonder twijfel zal Magäâdâ vernield worden, daar 
„de vijanden al meer en meer toenemen. Ik voor mij ben vol moed, en wil 
‚ „gaarne sterven. Ík vraag U nederig, of U thans het aanzoek, dat de Koning 
„(van Maïspati) om Uw hand gedaan heeft, kunt aannemen of niet. Het is 
„passend en niets te min voor U, dat U de gemalin wordt van Koning Ar- 
‚ „DJORNÂ-SÁsRÁ, dien wereldberoemden Vorst. (Als dat gebeurt) ben ik eigen- 
„lijk wel bereid, om Uw tandoe-drager te worden, en aan Koning ARDJOENÂ- 
„SÂsRÁ als een onderdanige dienaar hulde te bewijzen; hem hulde te doen 
„is geen schande. Ach, beminde zuster! neem mijn verzoek ter harte! Ben ge- 
„voel als dat van iemand, die smoorlijk verliefd is op een vrouw, ontwaakte in 
„mij, toen ik van Koning ArpsornÂ-sÂsrÂ hoorde verhalen, die zijn vermaak 
„schept in het geluk der wereld, wiens hart liefelijk blinkt als de fijnste dia- 
. „mant, die een braaf karakter en een deugdzamen inborst bezit, die zijn deer- 
„niswaardige onderdanen liefheeft, die achthonderd Vorsten bijstaat in alle 
„moeljelijke omstandigheden, hen tot zijn volgelingen en broeders aanneemt en 
„als zijn eigen bloedverwanten béjegent, en hun toegeeft in al wat zij wenschen, 
10. 
. „terwijl hij tevens hun waar geluk beoogt. Daarom onderwerpen alle Vorsten 
„zich zonder aarzelen aan hem, en zouden zij gaarne voor zijn voeten sterven; 
„zij dienen hem om van hem te leeren, en al wat zij verlangen gelukt hun, 
. „door de maatregelen, die van hun Heer uitgaan, en door zijn dapperheid in 
„den strijd. Het is dus mijn verlangen dien edelen Vorst te dienen, omdat die 
„dienst zoo vele voordeelen oplevert. Als U niet genegen is, zuster! gehoor te 
„geven aan het aanzoek van Koning ARDpJOrNÂ-sÂsrÁ, omdat U niet trouwen 
„wil, en steeds aan zelfmoord blijft denken, verzoek ik U mij te vergunnen, 
„dat ik op de vijanden instorm. Ik zal mij niet zoo in eens door vrees laten 
„overheerschen, maar alles doen wat U behaagt, al moet ik zelfs sterven, (want) 
11. „ik weet zeer goed (wat de gevolgen van Uw volharding zijn zouden). Al kom 
12. 
„ik ook in den strijd het eerst om, al laat ik ook het leven te midden van 
„mijn vijanden tegelijk met al de inwoners van dit rijk; ik zal doen, wat U 
„behaagt. Ik wil van geen anderen raad weten, maar te gelijk met mijn vijan- 
„den omkomen; omdat ik niet bij magte ben mijn oudere zuster te bescher- 
„men, ben ik rampzalig. Ik wil liever onzen vader (in den dood) volgen, en 
„heb geen lust in de Vorstelijke waardigheid.” 

