(LY) 
18. 
14. 
15. 
16 
- 
17 
e 
Wen 
19. 
20 
21. 
22. 
23. 
— 181 — 
Toen de Prinses hem zoo hoorde spreken, was het, alsof haar hart doorboord 
werd. Zij omhelsde hem, en sprak weenende: „ach, Heer! innig geliefde broe- 
„der! ge moet niet zoo spoedig naar den dood verlangen, en op den vijand 
„instormen! Als uw keus nu eens bepaald is op Koning ARDJOENÂ-sÁsRÁ, dan 
„heb ik er ook niet tegen. Gewoonlijk ziet men, dat de ouderen zich schande 
„moeten getroosten. En als mijn jonger broeder maar blijft voortregeren, en het 
„rijk van Magâdâ beschermen, dan wil ik de losprijs zijn van de heerschap- 
„pij en van ’t geluk van al de onderdanen van dit rijk. Wanneer echter de 
„Koning van Maïspati werkelijk pogingen doet, om mij als zijn dienaresse 
„te bezitten, heb ik iets te verzoeken; ten eersten moet de vijandelijke Ko- 
„uing van Widarbâ door een oorlog verdelgd worden, en ten tweeden heb 
„ik iets aan Koning ARDJOENÁ-sÄsRÂ te vragen, namelijk, dat achthonderd 
„vrouwen van den tweeden rang, die allen van Vorstelijke afkomst moeten zijn, 
„hier te Magäâdâ komen, om tot huwelijksgift voor mij te dienen, want ik heb 
„die gelofte nu eens gedaan. Én nu broeder! zeg aan den gezant van Maïs- 
„pati, dat ik die voorwaarden stel. Zoodra die voorwaarden vervuld zijn, 
„en Koning ARpJoENÁ-sÂsRÁ mij opeischt, wil ik niet alleen zijn Gemalin 
„worden, maar dan heb ik er zelfs niet tegen, zijn bediende te worden. Maar 
„worden die voorwaarden van mij niet vervuld, zoo wil ik in ’t uiterste geval 
„liever sterven, dan de echtgenoote van Koning ArpsornÂ-sÂsrá worden. Want 
„wat verdriet heeft een doode?” 
Den Koning TorrrÂeÂpÂ viel een pak van zijn- hart, toen hij dit hoorde. 
Hij zette zich neder, en zeide bedaard: ‚nu, dan ben ik gerust; want ’t geen 
„zuster eischt, zal wel geschieden. Morgen, zus! zal ik met den gezant van 
„Maïspati uitrukken, om het leger van Widarbá aantevallen.” 
„O neen, broër!” vie! de Prinses in, „ge moogt niet mede gaan en ten strij- 
„de trekken! waartoe zou dat dienen? Als de uitslag van den strijd eens 
„ongelukkig was, hoe zou ik mij dan moeten gedragen? och, blijf hier maar 
„in de stad! er is immers al iemand, die op zich genomen heeft, de vijanden 
„te verdelgen, namelijk de gezant van Maiïspati; laat het maar aan hem 
„over! ” 
De broeder antwoordde -zich buigende: „och! wat is dat jammer van den 
„Vorst van Magâdà, vooral daar hij de zwager zal worden van Koning 
„ÄRDJOENÁ-sÄsRÂ, een Koning alom bekend in ‘t oorlogvoeren! te meer om- 
„dat hij een goed voorkomen heeft, en een ferm, volkomen passend uiterlijk ! 
„(jammer) dat hij één gebrek heeft, namelijk, vrees om te sterven! Wat zullen 
