(LWD 
18. 
19. 
20. 
21. 
22. 
23. 
24. 
25. 
26. 
21. 
— 185 — 
„gelijk en beurtelings met onze uitnemendste krachten aanvallen! laten wij tot 
„het uiterste met elkander strijden! Maar hoor, Koning van Widarbâ! 
„volhard toch niet bij uw pogingen naar het bezit der Prinses! want mijn 
„Gebieder, de Koning ARrpJorNÁ-sÂsrÂ-BAor, heeft nu het oog op die uitste- 
„kendste der Prinsessen geslagen, en als gij maar steeds blijft bij uw plan- 
„nen, zult gij omkomen door de kracht van mijn tjâkràá. Ik raad u aan, 
„u te bezinnen, u zonder verzet te onderwerpen, en te zorgen, dat al uw troe- 
„pen en legerbenden, al uw Legerhoofden en Vorstelijke aanvoerders mij hulde 
„bewijzen. Als gij dat niet doet, let goed op, en beraad u wel! dan zal ik 
„uw residentie Widarbâ met een leger bezoeken, en haar onvermijdelijk 
„zeker in een puinhoop veranderen.” 
Koning DarmÂwasersÂ scheurde in hevigen toorn den brief in stukken, en 
zeide op een ruwen toon: „hoor, zendeling! zeg maar gaauw aan je Heer, 
„SËMANTRI, dat zijn groothartigheid alle grenzen te buiten gaat! Waarin be- 
„Staat zijn krijgsbekwaamkeid, dat zoo'n onbeduidend persoon mij gelast, dat 
„ik mij aan hem zou onderwerpen? Zelfs tegen dien ArpsonnÂ-sÂsrÂ zou ik 
„hiet bang zijn te strijden. ARpsorNÂ-sÁsrÂ-BAop meent, dat hij mijn plannen 
„kan verijdelen, omdat hij een Koning is, die zooveel troepen onder zich 
„heeft, die de wereld in zijn magt heeft, en door de Vorsten gehuldigd wordt; 
„nu, ik verzeker hem, dat ik niet bang ben om met hem te vechten.” 
De afgezant werd bevreesd, toen hij zijn toorn zag, en keerde zonder een 
woord te spreken terug. Daarop riep de Koning: „kom, GopÂparuÂ! laat 
„gaauw alle troepen oprukken! Ik wil Magâdâ vernielen!” Hij vroeg om 
zijn wagen, en besteeg dien spoedig. GopÂparMmÂ en al de Vorsten haastten 
zich, en lieten de krijgsmuziek klinken. De troepen waren nog niet in orde 
geschaard, zoo overhaast verliet de Koning zijn veldtent. Alle aanvoerders rukten 
ook met hun troepen in zóó grooten haast op, dat vele krijgslieden achter- 
bleven, en anderen op een afstand volgden, 
De gezant van SÉMANrRr bij zijn Heer komende, deelde hem alles mede, 
en zeide: „toen Koning DarmÂwasrsÂ den brief gelezen had, werd hij hoogst 
„verbolgen, en liet hij zijn leger uitrukken; ze zijn mij op de hielen gevolgd.” 
Toen Raden Sömanrtrr-dit hoorde, gaf hij last aan de Vorsten, zich voor 
den strijd gereed te houden, en de troepen in slagorde te scharen. TsÁnnrÂ- 
KÈror en SorrIJÂKùror bezetten met hun troepen den linkerflank, en WrisÂnÂ- 
DJRÁ den regterflank met den Vorst van Kalingäpati;, de Koning van Ma- 
gâdâ bevond zich in het front, en Stmanrtri als Opperbevelhebber stond met 
24 
