(LID) 
2E 
22. 
28. 
24, 
25. 
28, 
29. 
— 188 — 
De Koning van Kalinggápati kwam met WinporrÂ in gevecht, maar toen 
zij elkander onverschrokken te gemoet traden, stootten hun pijlen met gelijke 
kracht tegen elkander. Vol ongeduld verlieten de twee strijdende Vorsten hun 
wagens, terwijl zij hun knodsen zwaaiden; zij sloegen elkander, drongen beurte- 
lings op elkander in, liepen om elkander heen, en namen elkanders plaatsen in. 
Het stof dwarrelde in wolken naar boven, een hevige wind voerde het mede 
als dampen, en bedekte de strijdenden voort gezigt. Langen tijd stootten zij 
elkander met de handen af, hepen om elkander heen in een kring, met het 
doel om elkander te verschalken, maar de een deed voor den ander niet on= 
der in vlugheid en scherpziendheid: de vechtende partijën stonden gelijk, de 
beide Vorsten schenen wel tweelingbroeders te zijn. Beiden hadden veel 
hoofdhaar, bakkebaarden, haar. aan de oksels, een baard onder de kin en van 
mond tot ooren, en digtbegroeide wenkbraauwen, evenals Boetà'’s, beiden wa- 
ren vol moed en kracht, en lieten bij beurten de knodsen op elkander vallen; 
en zóó vochten zij een tijd lang, zonder dat een van hen het onderspit dolf. Als 
de Vorst van Kalingegàpati met de knods zou getroffen worden, ontsprong 
hij schielijk den slag, zoodat hij niet geraakt werd, de knods viel dan op den 
grond, en maakte daarin een diepen deuk. Wanneer WinporrÂ een slag 
zou ontvangen, ontweek hij dien, en de knods van den Vorst van Kalingàâ- 
pati viel dan zoo hard ter aarde, dat zij de grond scheen te splijten; de grond 
bewoog zich, schudde golvende heen en weder, en beefde, als bij een aard- 
beving, en het slagveld bewoog zich steeds heen en weder. Alle toeschouwers 
„ijsden er van, en lieten den moed zinken, toen zij zagen, hoe de Vorst van 
Kalinggâpati en WinporrÂ met, elkander vochten, en hoe zij het slagveld 
in-opschudding bragten; als zij elkander met hun knodsen aanvielen, was het 
een oorverdoovend geraas, alsof er bergen instortten. Eindelijk legden zij 
hun knodsen neder, en vielen elkander van weêrskanten met al hun krachten 
te lijf zij drongen bij beurten op elkander in, en weerden elkander met hevig: 
heid af‚ zij schopten, duwden en trokken elkander met alle krachten. Ten 
slotte werd WinporrÂ overwonnen, want toen de Vorst van Kalinggäpati 
aan hem trok, raakte ‚hij van de voet, en viel op een afstand voorover op den 
„grond. De Vorst van Kalinggäâpati pakte hem toen bij zijn hoofdhaar, 
trapte zijn ‘borst te pletter, draaide heu het hoofd van de romp, en ver- 
brijzelde hem door een knodsslag. 
De troepen van Widarbâ vlugtten in verwarring achterwaarts, en hierdoor 
bleef Koning DarmâwasrsÂ alleen ‚midden op het slagveld staan; want hij 
| 
ä 
| 
, 
k 
| 
} 
| 
8 

