(LVID) 14. 
15. 
16. 
lh/i 
8. 
19. 
20. 
2 
— 191 — 
Raden SäMANTRI en Koning DaArmÄwasrsÂ vochten zoo den geheelen dag 
door; zij schepten er genoegen in, cm hun krachten met elkander te meten, 
op alle mogelijke manieren den strijd te voeren, en hun reusachtig wapentuig 
bijeen te brengen tot ontsteltenis vau de aanschouwers. Zelfs in den vol- 
genden nacht hielden zij met vechten niet op; bij het licht van fakkels en 
met inspanning van alle krachten, deed Koning DarmÂwasrsÂ zijn best om 
zich te wreken, en zijn vijand te verdelgen. Ook GopÁparuÂ viel met ver- 
woedheid aan, zijn slagen troffen hun doel, hoewel hij, in de duisternis vech- 
tende, maar in t wilde regts en links van zich sloeg; door de duisternis 
beschermd en zonder gezien te worden, sloeg hij met zijn knods naar ieder 
zonder onderscheid. De aanvoerders van Widarbâ waren dronken van ’% 
plengen van bloed, volgden het voorbeeld van GopÂÄpArMÂá, en vielen aan, alsof 
zij den dood zochten. 
Daar allen, die vooraan stonden, verdelgd werden, verminderde het leger van 
Maïspati zeer. Hun Opper-bevelhebber Stmantrr den gang van het gevecht 
ziende, werd met zijn ondergeschikten begaan, daar velen bij ’t gevecht in de 
duisternis overwonnen en gedood werden, en de aanval van zijn Hoofd-aan- 
voerders het doel miste, omdat zij zich onder de strijders al vechtende ver- 
dwenen. Hij schoot toen een bramastrâ (of vuurpijl) af, die in de lucht 
van alle kanten flikkerde en vlamde. Het vuur ging rond als fakkels, en % 
werd zoo licht als bij dag. Vol vreugde deden nu de Onder-bevelhebbers te 
zamen een aanval ook, de Hoofdaanvoerders wreekten door hun slagen het 
bloed der hunnen. Alle aanvoerders stortten zich als een stroom in een 
vreeselijk gevecht, en zetten hun aanval door, totdat het volk van Widarbâ 
verdelgd was. GopÂpArMÂ werd in den strijd gevangen genomen, daar Ra- 
den SÉMANrRI een nägáäpâsàâ (of slangenpijl) op hem afschoot. Dit wapen 
was een dikke slang, zoo lang als een tal-boom, deze bond hem de armen 
aan het lijf, en zoo werd hij in verzekerde bewaring gesteld. 
De troepen van Widarbäà kwamen'in verwarring, verstrooiden zich rade- 
loos van angst naar alle kanten, en velen kwamen om. Alle strijders waren 
ontsteld, omdat GopÂpArMÂ gevangen genomen was. 
Koning DarmÂwasrsÂ hoorende, dat zijn broeder gevangen genomen was, 
deed in de uiterste woede zijn wagen kraken, en wilde met de zijnen sneu- 
velen. Maar zijn Bevelhebbers hielden hem met hun smeekingen tegen, zeg- 
‚gende: „ach, Heer! zoek den dood toch niet, laat ons eerst terugtrekken, en 
„morgen den strijd hervatten! Uw Bevelhebbers zijn erg vermoeid van % strij- 
