LO 
(LIX) 6. dacht: „wie zou er in staat zijn, dat allervoortreffelijkste wapen van mij te 
„weêrstaan? Als ik dien verdelger van alle vijanden in het gebergte liet val- 
„len, zouden er zeker honderdduizend bergtoppen instorten. Liet ik het wa- 
‘ „pen in de zee vallen, dan zou ze droog worden, en zouden alle visschen om- 
„komen, en zoo ik hem op de aarde wierp, zou deze splijten tot in haar zevende 
„laag. En wat zou er dan van een mensch te regt komen, (die daardoor ge- 
. „troffen werd)?” De Vorst beklom daarop zijn bidcel, en bewierookte zijn wa- 
pen onder gebeden. Het was doodstil in al de tenten, want men had weinig 
hoop op een goeden uitslag. Alleen de Leger-hoofden wachtten op de komst 
van hun Koning, (en vleiden zich), dat hij in t eind nog overwinnen zoude 
Doch verlaten wij den Vorst, die onder gebeden en ernstige overpeinzingen zijn 
wapen bewierookt. 
HOOEDS' TU KEK XX XX V LL. 
De Honing van Widarba, door zijn broeder van 
8. 
u. 
Bjonsgarba geholpen, maar overwonnen. 
De Koning van Widarbâ had een broeder, van den zelfden vader als hij, 
maar van een andere moeder. Deze moeder was een Boetàâ-prinses van Djong- 
garbâ, en heette Rötnâ Dionewar. Zij was gehuwd geweest met den ouden 
Koning van Widarbá, Praboe DarmÂwrpaepÂ genaamd. Uit dit huwelijk 
‚was een Boetàâ-kind geboren, te weten Praboe DjsonaarrorraksÂ. Deze volg: 
de zijn grootvader (van moeders zijde) in de regering te Djonggarbâ op. Hij 
was nog jong en een tweeslachtig wezen, daar zijn vader geheel en al een 
mensch, en zijn moeder een Boetâ was. Zijn gestalte was wel als die van 
een mensch, maar hij had slagtanden (als een Boetâ). Hij was gespierd, van 
sterken lichaamsbouw, buitengemeen woest en onverschrokken in den strijd. 
‚Toen deze hoorde, dat zijn broeder, de Koning van Widarbâ, op zijn hu- 
welijks-aanzoek om de Prinses van Magâdàä een weigering ontvangen head, 
en hij nu zelfs in oorlog geraakt was met den Koning van Maiïspati, 
maakte hij zich ongerust „over zijn broeder, omdat hij in oorlog was met een 
uitstekenden Vorst, als Praboe ARrpsornÂ-sÂsrÂ, wiens dapperheid alom be- 
kend was, die talrijke legerscharen bezat, en op aarde zijn weêrga niet vond, 
daar achthonderd Koningrijken aan hem onderworpen waren, en de Vorste- 
lijke aanvoerders der legerbenden van Maïspati dapper waren in den oor- 
25 
