(LIS) 
De 
18. 
ho: 
20. 
— 195 — 
die in de achterhoede als reserve gesteld waren om op te passen en zich 
overal in het gedrang te begeven. 
Raden Stmanrrr en de Vorsten (die hem volgden) waren al wit hun le- 
gerplaats opgerukt. Op het slagveld komende, zag hij den vijand in slagorde 
geschaard, en zich uitstrekken als een wolk, ettelijke gezigten ver. Raden 
SEMANTRI hield stand, en stelde zijn troepen in dezelfde slagorde als vroeger 
WisÂgÂpsrÂ en de Vorst van Kalingâpati stonden regts, de Koning van 
Magädàâ bevond zich met de zijnen vooraan, SorrJÂKbror en TsÁNpRÁKÈTOE 
stonden links, en de Opper-bevelhebber bevond zich met zijn talrijke scharen 
in het centrum. Nadat de slagorde gereed was, klonk de muziek als een tee- 
ken om den strijd te beginnen. De Koning van Magâdà (in het front) viel 
met zijn troepen aan. Zij traden even moedig op den vijand in als een mil- 
lioen tiĳgers. De regter- en linkerflank deed gelijktijdig een aanval met 
hun tallooze menigte. Al de Vorsten rigtten verwoestingen aan, zij stormden 
in de beste orde onder dof gedreun en om strijd vooruit, en hierdoor werden 
vele vijanden over den grond verstrooid, in wanorde gebragt, vertreden en 
„overwonnen. Het leger van Widarbá raakte in groote verwarring, en vlugtte 
zonder om te zien naar hun Koning. Geen van de aanvoerders hield stand; 
van schrik bevangen en in grooten angst deed (de herinnering aan) ’t gevecht 
van den vorigen dag hun den moed verliezen. Toen hun medestrijders ver- 
anderden in een zee van bloed door den hevigen aanval der Vorsten, werden 
de helden van Widarbâ medegesleept, en door hun voorbeeld betooverd. 
Koning DaArmÂwasesÂ werd uitermate verwoed, toen hij de zijnen zag reti- 
„reren, en zette zijn wagen tot snellen vaart aan, met het plan om op den vij- 
and in te stormen, toen eensklaps de troepen van Djonggarbâ met luid ge- 
druisch in de lucht aankwamen. DJongeirorPaKsÂ zond eerst iemand naar zijn 
broeder met het verzoek, dat de troepen van Widarbâ voor de zijven een 
doorgang zouden maken, en uitscheiden met vechten. Koning DarmÄwasrsÂ 
schrikte er van, omdat het nog niet lang geleden was, dat hij zijn broeder 
„met zijn legerbenden uitgenoodigd had om hem in den strijd te helpen. De 
troepen van Widarbàá retireerden, en maakten ruimte (voor die van Djong- 
garbâ). Toen de troepen ‘zich gesloten hadden, en wederom in orde geschaard 
stonden, gaf Koning DuoneerroupaksÂ het bevel aan de zijnen, om maar te 
beginnen en aan te vallen. Terwijl de vier millioen Boetàâ'’s allen tegelijk een 
‚geschreeuw aanhieven, vielen de nanggâlä’s, parasoe’s, koentâ's, lim- 
poeng's, moesäläâ's en gandi’s als een druischende regen neder. Vele hel- 
