(LD 
5. 
10. 
lep 
12. 
13. 
te Kobe 
den sneuvelden, de froepen van Maïspati kwamen in verwarring, de aan- 
voerders werd door een plotselinge schrik bevangen en verstrooiden zich ra- 
deloos, daar zij van de aankomst der (nieuwe) vijanden ‘niets wisten. 
Hun Opper-bevelhebber S&manrri ging verheugd boven op zijn wagen staan, zag 
de vijanden in de lucht, en legde zijn boog aan. Toen de pijlen van den boog gin- 
‚gen en zich in de lucht verhieven, vatten de (hem ondergeschikte) Vorsten weder 
goeden moed. Zij schoten wapens af tot afwering, zoodat het daarvan krielde 
in de lucht. Deze ontmoetten de aanvallende wapens met een donderend ge- 
.raas, in gelijk getal vielen de wapens, die zij tot afwering afschoten, (op die 
der Boetâ’s) neder. Vele wapens, die door de Boetà's nedergeworpen waren, 
keerden terug en werden daardoor afgeweerd. De limpoeng’s, paloe’s, pi- 
ling’s, nanggâlâ’s en trisoelâs werden in hun kracht gefnuikt en vielen 
‚op den grond neder. SEMANrRr liet er spoedig andere wapens op volgen, die 
in de lucht vlogen. Honderdduizend Boetàä’s streken neder, maar werden 
van pijlen doorschoten, en ploften op den grond als lijken. Zij, die telkens op 
nieuw aankwamen, werden geheel in tweeën gebroken of gesneden, en zóó werd 
„een millioen Boetä's door de wapens (van Maïspati) weggevaagd. Het re- 
gende rompen, nekken, onder- en boven-armen en dijën, en een digte regen 
van bloed verspreidde zich. De overblijvenden wisten zich geen raad, want allen, 
die neêrstreken, werden verdelgd. Al de Boetàä-legerhoofden werden verwoed, 
toen zij dat zagen, en vielen gelijktijdig krijschende aan. BADJOBARANG, MA MANG- 
MOERKÁ, AMONGMOERKÂ, LINDOESRENGGT, KÄrnÂpracÂNesÂ en KÁLÁRANOE spoor- 
den hun troepen aan om den oorlogskans te herstellen, terwijl de aanvoerders 
zelve m het gevecht deelden. BApsoBArANe streek neder, en zwaaide een ba- 
dâämá, maar de Koning van Kalinggâpati spande zijn boog, zijn päntjâ- 
soelâ-pijl (£) ging af, en trof BApJOBARANG, verbrijzelde zijn borst, zoodat hij 
stierf, en op den grond nederplofte als een imstortende berg. KÄLÄRANO® ging 
suizende door de lucht om zijn dood te wreken, en wierp zijn koentà af, maar 
deze ontmöette in zijn vaart een pijl, dien de Koning van Magâdàä er op af- 
schoot, waardoor zij in stukken brak en weggevoerd werd. De pijl achtervolg- 
de KÂrLÂrANor, en trof hem in de hals, zoodat deze geheel werd afgesneden, 
en hij dood op aarde plofte. 
De Patih AMmoNeeArBÁ werd smartelijk getroffen, toen hij zag, dat men 
met het gevecht in de lucht geen doel bereikte, en gaf last aan de Hoofd- 

(1) De päntj&-sojeld-pijl was waarschijnlijk een pijl met vijf punten, 
