en nd 
nn 
(LX) 14. aanvoerders, om voor de helft neder te dalen en op de aarde te strijden, en 
15. 
16. 
18. 
19. 
20. 
21. 
22. 
23. 
voor de helft in de lucht te vechten. Daarop daalden Linporsrünaar en KârÂ- 
PRAGÁNGSÁ met hun legerbenden neder onder aanvoering van den Patih. De 
andere helft der Boetâ’s onder MAMANGMOERKÁ eu AMONGMOERKÁ bleef in 
de lucht onder ’t opperbevel van hun Koning DjoneeiroepaksÂ. Op het com- 
mando om aantevallen, schoten en wierpen zij hun pijlen, limpoeng’s, moe- 
sâlâ’s, nanggâlâ’s, paloe’s of piling’s af. De Boetâ’s, die op de 
aarde vochten, heten ook hun pijlen, limpoeng’s, piling’s en koentâ’s 
los. Er ontstond onder de troepen van Maïspati groote verwarring, velen sneu- 
velden, en de Vorsten raakten te zeer in de war, om (de vijanden) te weêrstaan. 
De Opper-bevelhebber SEÉMANTRI maakte nu een verdeeling in de taak der 
strijders, en liet den Koning van Magâädàâ met Koning Wr…sÂgÄpsrÂ en den 
Vorst van Kalinggäpati den vijand op de aarde weêrstand bieden, terwijl 
SoprJÂkkron en TsÁnprÁKkùron met den Opper-bevelhebber zelven de vijanden 
in de lucht zouden weêrstean. Zij begonnen den strijd met blijdschap, het 
gevecht werd al heviger en heviger, de Vorsten waren dronken van bloed, 
en vochten met blinde verwoedheid. Alleen de Opper-bevelhebber beschermde 
de zijnen in den strijd, hield het oog op hen, en trachtte de zijnen te be- 
houden door beurtelings (nu eens naer de aarde en dan naar de lucht) wa- 
pens af te schieten. Als de troepen op aarde overwonnen werden, en de linie 
der zijnen imboog door het opdringen der Boetâ’s, liet hij er zijn wapens 
op regenen, en als hij zag, dat de Boetä’s in de lucht neêrstreken, zond hij 
hun zijn wapens te gemoet. Hij was inderdaad cen beleidvol aanvoerder, met 
regt vermaard, en juist geschikt, om Opper-bevelhebber in den strijd te zijn. 
Door zijn wijs voorbeeld lieten de andere Bevelhebbers hun dolle woede varen, 
vertrouwende op hun Opper-bevelhebber kwamen zij onder het strijden tot be- 
gpning. Zij kepen toe (op de vijanden), die hen naderden, en bleven standvas- 
tig hun terrein behouden. De vijanden kregen het eindelijk te erg onder den 
regen van wapens. Linporsrüneer sneuvelde door een slag met de knods van 
den Koning van Kalinggäpati. Zijn strijdgezel KArÂpraaÂnasÂ wikkelde 
zich in een gevecht met WisÁnÂpsrÂ, eerst drongen zij beurtelings op elkan- 
der in, toen hevochten zij elkander met de bindi, en daarop trokken zij el- 
kander heen en weder, en begonnen op nieuw te worstelen. Plotseling schoot 
de Koning van Magâdàâ een pijl af, die den Koning van Kalinggäpati 
door de borst drong, zoodat hij (als een lijk) op aarde viel. Zijn troepen sloe- 
gen in groote verwarring op de vlugt. 
