(LUID) 
Zj 
— 205 — 
De Koning van Maiïspati zat op zekeren morgen in tegenwoordigheid van 
al zijn militaire en civiele beambten. Al de ondergeschikte Vorsten zaten in 
vollen getale aan rijën, even als de Hofgrooten en de aanzienlijke Krijgsover- 
‚sten. Terwijl de Koning daar rustig zat in ’t bijzijn van zijn dienaren, kwa- 
men eensklaps de mannen, die S&manrri gezonden had; zij traden dadelijk 
voor den Vorst, maakten het teeken van eerbied, en deelden toen aan den 
Koning mede, dat Stmarrrr hen gezonden had, om den Koning een brief over 
te brengen. 
De Koning nam den brief glimlachende aan, (en las het volgende:) „De eer- 
‚biedigste hulde van mij, Sémanrrr, aan Uw Majesteit, den Koning! Ik geef 
„Uw Majesteit kennis, dat ik de Prinses van Magâdá thans op mijn reis naar 
„Maïspati medegenomen heb met al de Prinsessen. Toen wi hier ophiel- 
„den, heb ik voor het gansche gevolg tijdelijke woningen laten oprigten bij 
„een der grensdorpen van Maïspati, waar ik nu nadere bevelen van Uw 
‚ „Majesteit wacht. Sire! ik weet-niet, of het U aangenaam zal zijn, maar ik neem 
„de vrijheid iets voor te stellen. De Prinses van Magâdâ, het pronkjuweel 
„der wereld, is nu gekomen om te huwen. Uw Majesteit, de voortreffelijkste 
„Koning, in de gansche wereld beroemd, de steunpilaar der aarde, in wien 
„een Godheid zich zigtbaar vertoont, die in de wereld blijkbaar geen wedergade 
„vindt, en die de eerbiedige hulde ontvangt van vele uitstekend dappere 
. „Vorsten, zal huwen met de edele Prinses TarrrÂwari, het puikje der aarde, 
„de kostbaarste schat van het gansch heelal. 
„Het zou echter jammer zijn, als Uw Majesteit niets deed (of gaf), om haar 
„tot Gemalin te bekomen, en dat alles zich zoude bepalen bij een gevecht, 
„dat nu heeft plaats gehad, want de Koning van Widarbâ vermogt niet 
„veel tegen iemand, als Uw dienaar, tegen wien hij het geen vier en twintig 
„uren kon uithouden. Het lijkt er in de verte niet naar, dat (de oorlog met 
„hem) een behoorlijk voldoend middel zou zijn, om’ haar ten huwelijk te ver- 
„krijgen. Dat zou al te nietig wezen. Als Uw Majesteit zich niet zelf in ’t 
„gevecht begaf, zouden de huwelijks-formaliteiten nog miet zijn afgeloopen; 
„en zoude Uw Majesteit van vroegere bepalingen afwijken; want alle Vorsten van 
„vroegeren tijd hebben, om een edele Prinses tot echtgenoot te bekomen, een 
„gevecht op leven of dood aangegaan en een zee van bloed doen ontstaan. 
„En nu zou Uw dienuar alleen maar gaan vechten? Daar zou de wereld 
„Immers om lachen! 
„Wat nu den persoon aangaat, met wien Uw Majesteit zal moeten strijden, 
