(XD 
— 216 — 
„Zij hebben hevig gevochten, en de Koning is zelfs zoo ver gegaan in aen 
7. „strijd, dat hij een reuzengestalte aannam. Toen hij Raden SEMANTRr aan- 
8. 
8). 
10. 
11. 
12. 
18. 
„pakte, kon deze zich niet verroeren, en werd verlamd.” 
Hij was met zijn verhaal nog niet ten einde, toen de Koning er aankwam. 
TsrrrÂwarr ging hem spoedig te gemoet, en kwam hem op het plein vóór haar 
verblijf tegen. De Prinsessen liepen in een lange rij achter haar aan. Tar 
mRÂwaArt maakte een sömbah en bukte zich, doch de Koning had haar reeds 
opgenomen, voordat zij zijn voeten gekust had; hij droeg haar (als zijn bruid) 
naar de tijdelijke woning, en al de Prinsessen begeleidden haar. De Koning 
ging aanstonds met haar naar haar slaapvertrek, en trachtte daar zijn minne- 
lust te bevredigen. Doch wij zullen niet in bijzonderheden verhalen, hoe de 
Koning en Dèwi 'LsmrrÂwarr in het slaapvertrek van hun tijdelijk woning 
zich aan de genoegens der min overgaven. Het wus de vereeniging van Ba- 
târâ Wrisnor met Batârâ Srr, na lang wachten vierden zij eindelijk hun 
wederzijdsche liefde den vrijen teugel, en liefkoosden elkander met zooveel 
ijver, alsof zij een gelofte volbragten. De Prinsessen bleven waken en hiel- 
den buiten het slaapvertrek de wacht. 
Den volgenden morgen waren al de Prinsessen (voor de reis) gereed, en 
trok de Koning uit de legerplaats met al zijn troepen op. Deze gingen met 
luid rumoer langs den weg; in de stad komende, gingen zij langs de groote 
wegen in stipte orde. De onderscheidene Vorsten mogten niet door elkander 
loopen, allen hadden hun eigen legerafdeeling en veldteekens en hun eigen 
14. sierlijke eereteekens, vlaggen en gouden zonneschermen. De verschillende vlag: 
getjes kwamen in een oneindige reeks achter elkander aan, de vaandels zag 
men overal, even als de andere wimpels aan bamboezen staken of aan lansen 
bevestigd. De draegzetels van de Prinsessen kwamen in een lange rij achter 
15. elkander aan, en vermeerderden de sieraden op den grooten weg. De muziek- 
instrumenten van de Vorsten, als de këndang’s en gong’s, klonken luide, de 
gamölan’s maakten een oorverdoovend geluid. Het was of men den Koning 
van Maïspati in plegtigen optogt als bruidegom begeleidde. De optogt 
16. was even schoon, alsof de Koning pas van een veldtogt terugkeerde en de 
Prinsessen zijn oorlogsbuit waren. Alle menschen in de hofstad kwamen op 
de been, toen zij hoorden, dat de Koning zijn intogt deed, en waren hoogst 
17, verblijd, omdat Súmanrrr den strijd verloren had, en omdat achthonderd Prin- 
sessen, benevens Dewi TyrrrÂwarr, de alom bekende, wereldberoemde Konings- 
dochter van Magâdàä, medegekomen waren en naar ’t paleis gebragt werden, 


