— 218 — 
(LXVI) 29. werd) 5. Al (de door die spreuk ontstane) personen hadden het voorkomen 
30. 
van den Koning, en daarom genoten de vrouwen met hen gaarne de geuoe- 
gens der min, want zij dachten, dat de Koning (zelf) haar bij beurten bezocht, 
en toch waren het maar bovennatuurlijke wezens. De Koning deelde de 
echtelijke genoegens alleen met Dèwi TormrrÂwarr, en met niet meer dan acht 
Prinsessen, die van de achthonderd Prinsessen de voornaamsten waren. Thans 
verlaten wij den Koning van Maiïspati, terwijl hij zich verzadigt aan de ge- 
noegens van den echt, 
HOOFDSTUK X L. 
Semantri, door Ardjoena=sasra op de proef gesteld. 
LUI 1 
Nadat de Koning (naar Maïspati) vertrokken was, had Raden SEman- 
TRI nog niet opgehouden in een zeer treurigen toestand te verkeeren. Zijn 
hart brandde van verlangen om den Koning te dienen, en nu was hij in zijn 
wensch teleurgesteld en zijn voornemen verijdeld. 
Het was even goed, als dat zijn aanzoek om den Koning te dienen rond- 
uit geweigerd was, omdat ’s Konings eisch zoo moeijelijk was te volbrengen. St- 
MANTRI liet alle hoop varen, want het scheen wel, dat de Koning van Maïs- 
pati op hem wraak ram voor zijn lakenswaardig gedrag, toen hij van hem 
„een bewijs vroeg van zijn bekwaamheid in het strijdperk: ten slotte vroeg de 
Koning van hem nu een blijk van trouw en bekwaamheid, en eischte hij van 
hem de vervulling van een zeer moeijelijke taak, daar hij hem den tuin Sri- 
wödari, op den berg Oentärá gelegen, in zijn geheel liet uitgraven. Hij 
. was zich bewust, dat hij daartoe niet in staat was. SEMANTRi was als t ware 
gestorven zonder wonden, zoo dacht bij bij zich zelven, want hij had de stel- 
lige gelofte afgelegd, dat hij gaarne in het groote woud wilde sterven, liever 
dan beschaamd naar den berg, (waar zijn Vader woonde,) terug te keeren, 
indien het niet doorging, dat hij bij Koning ARrpsornÂ-sÂsrÁ in dienst trad. 
Wanneer de jongere broeder van Raden SÉmanrrr, de Boetâ SorkÁsrÂ- 
NÁ in de kluis (van zijn Vader) kwam, deed hij dit wt verlangen om zijn 
ouder broeder te ontmoeten. Zóó kwam hij daar eens op zekeren nacht, en 
6. vroeg aan zijn Vader, waar zijn broeder toch was. Deze vertelde hem, dat zijn 
broeder vertrokken was naar Maïspati met het voornemen, om bij Koning 
ARDJOENÂ-sÂsRÂ in dienst te treden. Dit speet SorkÂsrÂNÂ, hij nam afscheid, 

(!) Deze tooverspreuk was het eigendom van Batâr& WisNor en van zijn incarnatie’s. Door die spreuk kon zijn li- 
chaam, of de deelen van zijn lichaam, verdnizendvoudigd worden. 
