(LXVID 
17. 
18. 
ns lr 
gehuwden te liefkozen, en als de deuren open gingen, schenen zij van elkan- 
der te scheiden uit tegenzin en haat tegen elkander. 
Het is niet mogelijk al de sieraden van de poort op te noemen. De muren 
rondom den tuin waren van agaatsteenen opgemetseld, en de bovenste rand 
was van scherpe stukjes goud voorzien (en daardoor voor overklimming ge- 
vrijwaard). De paarsche agaten waren hier en daar afgezet met roode en 
groene, zij schitterden als regenbogen, en omringden den tuin met sierlijke 
kringen. De vijver was van zuiver goud, en het paviljoen in ’t midden daar- 
van was met goud ingelegd, de grond was met smaragden bevloerd. 
Koning ARrDJorNÁ-sÂsRrÂ trad in gezelschap van zijn Gemalin den tuin binnen, 
al de vrouwen waren blijde en plukten om strijd de vruchten van het plant- 
soen. De verschillende boomen stonden juist in t jeugdig groen: de mang- 
ga's en manggis hingen een greep hoog, de gading-kokosnoten kon men 
met de hand bereiken, de doew&ët'’s, doekoe’s en moendoe’s hingen digt 
bij, de kwèni’s waren juist rijp genoeg om geplukt te worden; (de boomen) 
stonden in één rij met de kapoendoeng’s boomen, de srikaja boomen 
waren van alle kanten vol vruchten, de djöroek-, djirak-, djamboe- en 
_pidjötan-boomen waren door hek- of lat-werk beschut, in de hoeken ston- 
19. 
20. 
21. 
22. 
den doeren- en ramboetan-boomen, de pinang-palmen stonden in rijën 
naast elkander rondom de bloemen in potten, die net paviljoen omringden langs 
den kant van het water. De roode anjelieren wisselden af met de sroeni, 
de mölati’s stonden in menigte bij elkander, en vermengd met de mönoer'’s-, 
argoelo’s-, gambir’s-, gândâpoerä’s-, paridjätâ’s- en patjar’s vlak 
naast het hekwerk (van den vijver). De nâgäâsari’s stonden in rijën achter 
elkander, de k&moening-boomen stonden digt bij de tjöpäkäàen könângá 
boomen; zij beschaduwden de welriekende pandan-planten. De bijën zochten 
onder luid gegons naar geuren. Het was of de bloemen den Koning en de 
Konings-dochter van Magâdâ welkom heetten en hun geuren aanboden. De 
bloemen openden haar kelken, als of zij de gelofte gedaan hadden om hun geu- 
ren alom te verspreiden. Het loof van het plantsoen deed (als ’t ware) al-- 
lerlei pogingen om geplukt te worden, zij bogen zich voorover om hun tak- 
ken toe te reiken; de bijët-boomen waren beladen met vruchten. 
Koning ArpsornÂ-sÂsrÂ met zijn Gemalin en achthonderd andere vrouwen 
gingen druk aan ’t bloemen plukken, eenigen gingen zich in den vijver baden 
of zich vermaken met zwemmen, en zóó amuseerden zich de Prinsessen op 
allerlei wijzen. De Koning had geen lust, om spoedig naar zijn paleis terug 
