(LXX) 
INL 
12. 
18. 
15. 
— 22 — 
en deed alles om het al de ingezetenen, zoo geringen als aanzienlijken, aange- 
naam te maken. Er was tusschen hem en hen geen kloof, die hen scheidde, alle 
ingezetenen waren aan hem gehecht, en beschouwden Patih SorwÂNDÂ als hun _ 
Vader. 
Nu werd het dan ook bekend, dat SorwÂNpÂ nog een bloedverwant van 
den Koning was, en kwam hij nog te meer in gunst van hem. De Patih 
was als ’t ware zelf Koning, die door de ondergeschikte Vorsten als hun Heer 
beschouwd werd. Nu en dan liet de Koning hem tijdelijk zijn plaats vervul- 
len, en maakten de Vorsten bij hem hun opwachting. Hij zat dan op den 
diamanten Vorstelijken zetel, omringd door de vrouwelijke hof bedienden. Voor 
vele onderdanen was dit een geheim, zij wisten niet, dat het de Patih was, 
die audiëntie gaf. Het stond vast, dat er tusschen SorwÂnpÂ en de Koning 
veel gelijkheid in voorkomen was; alleen met dit onderscheid, dat de een die- 
naar en de ander Heer was, waren zij gelijk van voorkomen, manieren en stem: 
Wat hun dapperheid in den oorlog aangaat, waren zij beide even volhardend, 
alleen had de Koning de magt om zich een reusachtig voorkomen te geven. 
Daarom nam (de Patih) soms de plaats in van den Koning, om aanzienlij- 
ke rijken te beoorlogen. Het staat vast, dat duizend Vorsten te Maïspati 
hun opwachting bij den Koning kwamen maken, nadat SorwÂnpÂ Patih ge- 
worden was. 
(Met al dien luister) kwam de pracht en de schoonheid, die men in het 
paleis van Maiïspati aantrof, geheel overeen. (Het paleis van Maïspati) 
was als het paleis van Batärà Gonrom in den hemel, dat van Batârâ ÉnprÂ 
was zoo fraai niet. Dèw1i TyrrÂwÂrr was (het beeld van) Batari OrmÂ en 
de Koning van Maïspati was het beeld van Batârâ Gorror. De achthonderd 
vrouwen waren de voornaamste Nimfen, terwijl de goed bewaakte Nimfen 
van lageren rang overeenkwamen met de vrouwelijke hofbedienden. Het stond 
vast, dat het paleis van Maïspatì van binnen op den hemel geleek. De luis- 
ter van den Koning was als die van de zon, die van de Koningsdochter van 
16. 
kl: 
Magâdà diende voor maan, en de achthonderd bijvrouwen van Vorstelijke 
afkomst vertegenwoordigden de sterren. Het zou niet mogelijk zijn de siera- 
den van het paleis te Maïspati alle te vermelden, maar het is zeker, dat de 
Gemalin des Konings, Dèwi TsmrÂwarr, de pracht en schoonheid van het paleis 
nog vermeerderde. Haar luister zette schoonheid bij aan al wat er in ’t paleis was, 
en versierde dit met den glans van diamanten. Wanneer de bloemen opengin- 
gen, werden zij door haar schoonheid betooverd, en als de Koningin en 
