(LXXI) 
10, 
IEI 
12, 
13. 
14, 
15) 
16. 
17. 
18. 
19. 
20 
Agee 
„voor schuldig gehouden word, als vemand, die buiten het nuwelijk zwanger 
„geworden is!” | 
Zóó jammerde Rétnâà ANpJANI maar steeds voort, totdat de tijd van 
‚haar bevalling gekomen was. Toen zij de smartelijke weeën voelde, wist zij 
niet wat te doen, meenende, dat haar doodsuur gekomen was. Bij de aller- 
laatste wee kwamen er woeste orkanen, digte regenbuien, loeijende windvla- 
gen, ronddraaiïjende wervelwinden, en hevig krakende rukwinden. Boomen wer- 
den ontworteld, stammen en takken braken af, de stoelen of stammen van de 
doorn-bamboe vielen om, en werden (als t ware) omgetrokken. Reötnâ 
ANpsAni viel buiten kennis, toen haar kind ter wereld kwam; de gansche na- 
tuur was in opstand, het donderde, zoodat al wat in het woud leefde, beefde 
van angst, de regen viel neder, terwijl de wind huilde, alles schudde, beef. _ 
de en kantelde heen en weder, de bergtoppen stortten in; het was een gebul- 
der als van de zee, zelfs de hemel was in beweging. Batârâ Gorrom zond 
dasrop Nimfen (naar de aarde) om den jonggeborene te helpen, en al de 
benoodigheden mede te nemen. Bij het meer Madirdâ komende, na- 
men de Nimfen het kind op, en behandelden en verzorgden het geheel en al, 
zoo als ’t behoorde. Röétnâ ANDJaNt werd van haar apegedaante bevrijd, en 
kreeg haar vroegere gedaante weder. Toen zij uit haar bezwijming. ont- 
waakte, wist zij eerst niet regt, hoe zij het had, en werd verlegen bij het 
zien van de Nimfen, die haar kind opgenomen hadden. Het kind zag er 
uit als een witte aap, maar zij was toch zeer tevreden, omdat haar eigen li- 
chaam nu van de apegedaante verlost was door. de hooge gunst van Ba- 
târâ Gorror. Zij werd daarop door de Nimfen medegenomen, in den he- 
mel geplaatst, en met luister tot Hemelnimf verheven, 
Het pasgeboren kind werd aan Batârâ Basor gegeven, deze nam het als het 
zijne aan, en voedde het als pleegvader op, opdat het bovennatuurlijke krachten 
mogt bekomen, en uitmunten door krijgsdeugden, en Batârâ Gorrom vermeer- 
derde zijn vermogens. Toen het in het hemelsche tooverwater gewasschen was, 
werd het spoedig groot en volwassen. Velen noemden hem Raden An- 
DJANI-POETRÁ, of Raden PAwÂNÂ-soENor, Raden RÁmâ-pÁsÁrarr, Raden 
PrÂgÂrsÂnÂ-sortÂ, (Raden) Nilatmâädjäâ, ook Raden Anoman, BAJor-tA- 
NÂsÂ en Maroptri. Hij was volleerd in ‘t beoefenen van wetenschappen, 
schrander van voorkomen, goed ontwikkeld van verstand, behoedzaam, wijs, vlug 
van begrip en volgeest, met. een woesten blik en een witte kleur. Hij was be- 
daard, en de uitdrukking van zijn gelaat was zedig, Hij bezat de allergrootste 
