(LXXD) 
21. 
22. 
24. 
26. 
our 
28. 
29. 
30. 
31. 
— 235 — 
dapperheid in den oorlog, was hoogst bedreven, moedig en begaafd met 
buitengemeene vermogens, uitermate sterk en onverwinnelijk. De Goden ver- 
spreidden den lof van Raden Bason-raNÂJÂ, ook genaamd RAmÂ-psAjÂparr. 
Als hij in den strijd woedend werd, werkten zijn bovennatuurlijke vermogens, 
stormen met digte regenvlagen, en rukwinden ontstonden, en hevig loeiden dan 
de stormwinden. Zijn wondervermogen was als dat van zijn oom Sorgau1i, als 
hij in den strijd verwoed was. 
Batârâ Goproe schiep behagen in hem, en gelastte een der Goden Raden 
Basor-rÂNÂsÂ te begeleiden, en hem over te geven aan zijn oom, den Koning 
„der apen in de spelonk Kisköndâ. Toen hij daar aangekomen en in te. 
genwoordigheid van den. Apekoning gebragt was, zeide de afgezondene 
Godheid: „hoor, Apekoning SorariwÂ! Batârâ Gopror laat u weten dat 
„dit uw neef is, daar hij een zoon is van Rötnâ ANpsANm hij geeft hem ge- 
„heel aan u over. Uw zuster Rötnâ ANDJAni is bevrijd van haar apege- 
„daante, zij heeft haar vorig uiterlijk weder bekomen, en is Hemelnimf gewor- 
„den. Batärâ Bajor is de vader van dezen neef van u.” 
SonerIwÂ was ten hoogste verheugd, toen hij vernam, dat zijn zuster, door 
de gunst der Goden bevrijd, haar vorig uiterlijk had teruggekregen en He- 
meinimf geworden was, en toen hij zijn neef goed bekeek, was hij ook zeer 
verblijd, want hij was jong, uiterst behoedzaam, schrander in de aanwending 
van zijn verstand, juist-zoo als het paste aan een oorlogsheld. Alle apen be- 
minden hem om zijn zachtzinnigheid van karakter, zijn braafheid, bedaard- 
heid en minzaamheid. 
Nadat de afgezondene Godheid afscheid genomen had, en weder in de lucht 
verdwenen was, gaf Koning SorerrwÂ hem een-aanzienlijken rang, namelijk als 
die van een Koningszoon. Hij vertrouwde hem het bestuur in de moeijelijkste 
omstandigheden toe, en gaf hem een leger van apen; ook stelde hij een Hoofd- 
beambte, den dapperen, veel vermogenden aap SARÁBÂ aan, ow de voogd 
van ANOMAN te zijn. Hierop gaf hij ANoMaN den last, om spoedig zijn opwach- 
ting te maken bij zijn oom Sorgarr, die als een Panditâ boete deed. 
ANOMAN deed dit onder geleide van SarÂBÂ, kwam op den berg Soenjâ- 
pringgàä, en naderde zijn oom eerbiedig. Sorgarr schrikte eerst, en vroeg 
toen vriendelijk: „Wel SarÂBÂ! wie is die jonge aap, die mij hulde betoont?” 
SARÂBÀ antwoordde na een sömbah: „dat is een neef van U, een zoon 
„van Dèwi ANDJANL bij Batârâ Basor verwekt. Uw zuster is nu van haar 
„apegedaante verlost, en is in haar vroegere gedaante Hemelnimf geworden.” 
