(LD 32. 
33. 
84. 
95. 
LX 1 
— 236 — 
SoEBALI was zeer verheugd, toen hij zijn neef zag, en toen hij hoorde, dat 
zijn zuster door de Goddelijke genade (uit haar ellendigen toestand) verlost 
was. Daarop zond hij ANoMAN weder naar huis met last, om weder naar de 
spelonk van Kisk&ndàä te gaan-naar zijn oom SoreriwÂ, die door alle apen 
als hun Koning gehuldigd werd, om met zijn oom in alle genoegens en rijk- 
dom te deelen; „blijf hier niet lang in deze kluis,’ besloot hij, „dat zou mij 
„in mijn boete doen storen.” 
ANOMAN maakte een sémbah, en vertrok toen van den Soenjäpringgä; 
SARÁBÂ ging met hem mede. In de spelonk Kiskö&ndâà komende, deelde 
hij zijn oom mede, wat hij gedaan had, dat hij zeer eerbiedig bij zijn óom, 
den eerwaarden Panditä, gekomen was, maar dat deze hem spoedig terug- 
gezonden had, omdat hij daar gestrenge boete deed, en bang was, dat hij 
daarin gestoord werd. Toen de Koning der apen dit verhaal van ANOMAN 
hoorde, lachte hij. Doch verhalen wij niet langer van den Koning SorerIwÂ, 
die het bewind bleef voeren over al het apenheir. 
Poenemende magt van Pasamoeka. 
Het grondgebied, dat aan Koning DâÂsÂmorkÂ onderworpen was, nam in- 
tusschen al meer en meer in omvang toe. De aarde beefde bij het zien van 
‚zijn wondermagt. Alle soorten van. Boetà’s, die zich op den aardbodem 
en onder het uitspansel bevonden, kwamen hulde bewijzen aan den Koning 
van Alénkâ, en daarom nam de strijdlust van DâsÂmorKÂ en zijn legers 
1 ] td Gif 1 70 ï 8) Tre laardiehaid a d 1 a 
bij voortduring in hevigheid en wreedaardigbeid toe. De oppermagtige Ko 
„ning van Alënkâ geleek op de zon, en al de Koningen, die door de 
stralen van die zon beschenen werden, krompen uit angst voor den Koning 
van Alënkàâ ineen; zij zaten in groote verslagenheid, wanneer hj als vijand 
hun land doortrok. 
Nadat DâsÂAmorkÂ in den hemel van Batârâ ÉnprÂ de overwinning be- 
haald had, hield hij zich een tijd lang stil, bleef in zijn paleis, en trok niet 
„rond om te oorlogen. Steeds genoot hij de genoegens des huwelijks met 
Dèwi TÁri, en zóó troostte hij zich in zijn minnegloed jegens Dèwi Wr- 
pÂwAri, voor wie hij Dèwi Târr in de plaats gekregen had. 
Ook zijn jongere broeders, KormBÂKARNÁ en Wr…sisÂnA, gaven zich geheel 
„aan de mingenoegens over, KormBÄÂKARNÂ met de Nimf Dèwi Krswanr en 

