(LXX) 
lilks 
12. 
13. 
14. 
15. 
17 
18. 
IG 
— 248 — 
„wilde oorlog voeren met ARDJorNÁ-sÂsrÁ, zou dat geen schande, maar zelfs 
„edel van U zijn. Want de Koning van Maïspati is alom bekend als de 
„krachtigste der wereld, hij heeft een edel karakter, is afkeerig van al wat 
„niet goed is, en streeft alleen naar het geluk (van zich en anderen). Inder- 
„daad, het is betamelijk, dat men met iemand als ArpsorNÂ-sÂsrÂ weigert 
„oorlog voeren, het is (juist) een bewijs, dat men weet, hoe men handelen 
„moet. Het is toch geen schande, dat men zijn vijanden uitkiest. In Koning 
„ARDJOENÁ-sÁsRÁ ziet men een Godheid in zigtbare gedaante. Van alle Ko- 
„ningen is er geen een, die met Koning ARDJOENÂ-sÁsRÂ zou kunnen wedij- 
„veren in rang en aanzien; door de groote mate van zijn zachtzinnigheid is 
„het wezenlijk waar, dat hij er naar streeft om anderen gelukkig te maken, 
„en dat hij een afkeer heeft van alle zelfzucht. Hr is geen Vorst, die zoo 
„zeer alles m ’t werk stelt om (allen) te overheerschen, als U, en U heeft daar- 
„om zoo veel lust, om het anderen lastig te maken. Is dat het middel om 
„gelukkig te worden, dat U gaat vechten met ARrpsornÂ-sÂsrÂP (/t Is imroers 
„miet mogelijk!) want als een zelfzuchtig Vorst strijdt met een voortreffelijk 
„Vorst, dan kan de zelfzuchtig handelende het onmogelijk winnen. Als U 
„er van afziet, om met ARpJorNÁ-sÁsRÁ te strijden, zullen alle Panditâ's 
„verheugd ziju; de bejaarde inwoners van Alénkä met hun kinderen en 
‚ „kleinkinderen en de andere Vorsten zullen zeker blij zijn en zich verheugen; 
„en in hun blijdschap zullen de Vorsten U nog meer eerbied betoonen, als zij 
„hooren, dat U niet met iedereen wil oorlog voeren. Zij zullen van U zeggen: 
dat is een Vorst, die goed uit zijn oogen ziet, en ook wel eens weigert oor- 
„log te voeren; zijn voorzigtigheid blijkt ten duidelijkste uit de personen, 
„met wien hij besluit oorlog te voeren. Hij weet dus, wat goed en kwaad 
nis” Zelfs de Goden in den hemel zouden zeker allen Uw lof vermelden. 
„De Koning, die niet handelt naar den inhoud der heilige geboden zal ze- 
„ker aan groote rampen bloot staan en al zijn onderdanen gaan ten verder- 
„ve, daar zij zijn toorn ondervinden, en zóó gaat het rijk te gronde. Zeker is 
„het vooral van toepassing op Vorsten, dat hij, die niet behoedzaam is en niet 
„handelt naar den inhoud der heilige geboden, ongelukkig wordt. Want, Heer! 
„(die geboden) behelzen het rigtsnoer, waarnaar Vorsten zich moeten gedragen. 
„De dienaren stellen hun vertrouwen op den Vorst, en de onderdanen vol- 
„brengen zijn bevelen. Wanneer een bevelhebber in den oorlog het ongeluk 
„heeft gewond te worden, en zich dan overgeeft aan den overwinnaar, 
2222 
20. „is hij zeker geen mensch, hij behoort tot het geslacht der dieren en 
