LEKWID2. 
10. 
— 250 — 
„ie, hoe vermogend ik ben! Wie is er toch in de geheele wereld, die zich 
„tegen mijn wil durft verzetten? Ik kan de wereld in stukken vermalen 
„en onderste boven keeren, al naar ik dat verkies. Niemand kan mij ver- 
„hinderen dat te doen. Plaats dien ARpJorNÂ-sÂsrÂ tegen over mij, hij zal in 
„mijn hand geheel verdwijnen.” 
Alle Krijgsoversten waren verheugd, toen zij zagen, dat hun Heer (om die 
taal van PRrAHASTÁ) zich zoo opwond in zijn woede. De Boetä’s verzamelen zich 
onder hevig rumoer, en kwamen onder de wapens, De Krijgsoversten schaar- 
den zich in een rij voor hun Koning; alleen Patih PranasrÂ stond nog steeds 
. met Koning DAsÂmorkKÂÁ te redeneren, en sprak op luiden toon: „ach, mijn Ko- 
g » 
„ang, DÂsÂmorKÄ! zoon van mijn broeder! op die buitengemeene krachten 
„kan U geen staat maken, zoolang de Koning van Maïspati nog met de oogen 
„stegen U knippen kan. Het zijn ook niet de Koningen, die zoo veel leger- 
„scharen bezitten, voor welke ik respect heb; ’t zijn alleen zij, die een braven 
„inborst hebben. Ik stel mijn vertrouwen op zulke Vorsten, die een minzaam 
„karakter bezitten, en streven naar al wat lief waar en goed is, die edel- 
„moedig en grootmoedig zijn. Als de Koning van Maïspati in oorlog is 
„met een Koning van een slechten inborst, hoe zal die slechte Koning het 
„winnen? Het is nog nooit gebeurd, dat een slechtaard een man van ede- 
„len inborst (op den duur) overheerscht heeft, voor cen oogenblik wint het 
„wel eens de slechte, en verliest het de brave, maar in ’t midden en in ’t eind 
. „behaalt (de brave) de overwinning. Koning ArpsorNÄ-sÂsrÂ doet een plei- 
„Zierrels, en is nu om zijn vrouwen en onderdanen genoegen te doen in 
„de zee gaan slapen. Hij heeft volstrekt niet het plan om iemand te storen 
„of te plagen. Hy doet alleen zijn best om zijn vnderdaneu en vrouwen ge- 
„hoegen te verschaffen. Wat is dus de gegronde reden, dat U hem wil beoor- 
„logen? Ontelbaar zijn de wijzen, waarop de eene Vorst den ander het leven 
„sos lastig maakt, maar nu heeft U ten minste het plan om te strijden zon- 
„der reden. Wat mag toch wel het einde zijn van iemaud, die het er steeds 
„op toelegt om anderen het leven lastig te maken.” 
DÁsÁmoeKÂ zag hem met groote oogen sterk aan, en zeide op een norschen 
toon! „Oom Patih! als ge spreekt, laat de Krijgsbevelhebbers het dan niet 
„hooren! Kom! haast U en ga mede naar ARrpsorNÁ-sÁsrÁ! hier zijn al die 
„redeneringen nutteloos, daar suizen mij de ooren maar van. Welaan, Min- 
„TRAGNÁ, DormrEksÁ, WirorpaksÂ, KAMPÂNÂ, BÄpsrÂmoesti! laat al uw troe- 
„pen uitrukken! zou ik er van afzien om mijn magt te meten met die van 
