(LXX) 
2. 
6. 
10. 
HEL 
12. 
13. 
— 255 — 
was, en zich boven het verblijf van Patih SorwÂNpÂ bevond, werd hij ver. 
baasd bij het zien van het groote getal van diens troepen: ‚‚Nu,’ riep hij ver- 
wonderd uit, „iemand, die zoo veel legermagt bezit, betaamt het tegen mij te 
„durven strijden.” Hij streek uit de lucht naar beneden, en besloot te naderen 
om te zien, denkende, dat het Arpsourá-sÂsrÂ was, die zich daar gelegerd had. 
De ondergeschikte Vorsten van Maïspati werden verschrikt bij de komst 
van den vijand, die met zijn leger de lucht vervulde. Was Koning DÁsÁmor- 
KÁ dus verbaasd bij ’t zien (van zooveel menschen), de menschen verbaasden 
„zich bij bet zien van zooveel Boetà's. De Boetä's waren verwonderd bij’ 
zien van zulk een menigte, die alles overstroomde, als een zee bij hoogen 
vloed. Al de Vorsten geleken op ctlanden midden in de zee, en de Krijgs- 
oversten geleken op rotsen. 
Toen Patih SonwÂnNpÁ de krijgsmuziek luide het klinken, en al de Vor- 
sten daarop met hun gong’s, bèris en goernang’s antwoorden, riep Dá- 
SÂMOEKÁ, boven SorwÂNpÂ brullende uit: „hei, hei! Koning van Maiïspati! 
„hoort, ARDJOENÂ-sÁsRÁ en alle andere Vorsten! als gij mijn persoon geen hul- 
‚ „de wilt bewijzen, zult gij nog maar dezen dag het hicht zien, op zijn aller- 
„best zult gij dan in den toekomenden nacht het schijnsel van de maan zien. 
„Morgen en overmorgen zijt gij allen door mijn hand verdelgd. Hoort! zoo lang 
„gij daar nog in orde- geschaard zijt, zal ik wachten. Neemt nog eens zooveel 
„Vorsten tot uw hulp, Vorsten van de meest buitengemeene vermogens, 
„smeekt met een ook al de Goden om beneden te komen en u te helpen 
„dat zal mij, DÂsÄmorkÁ, die een onverwinnelijk Koning ben, niet verhinde- 
. „ren, u met uw gansche leger te verdelgen. Buigt u liever spoedig voorover 
„op den grond onder mijn voetzolen, neemt al uw ondergeschikte Vorsten 
„mede, en bewijst mijn verheven persoon onderdanige hulde! Past op! als gij 
„nog leven wilt! ARDJorNA-sÂsRÂ! ik zeg het u: bewijs mij dadelijk onder- 
„danige hulde, en (bied mij) uw kostbare bezittingen (aan)! Al de Vorsten, 
„die dochters hebben, moeten raij die allen aanbieden. Als gij dat doet, zult 
„gij niet sterven. Hoor, ARDJOENÁ-sÂsrÁÂ-BAOR! als gij dat niet doet, zult gij 
„zeker sterven! Spaar dus uw rijk en uw schoon jeugdig voorkomen! Hoor 
„baar mij, ARDJORNÂ-sÂsRÂ! Mijn vermogens zijn zonder weêrga ! 
Nadat DÂeÂmorkÂ deze woorden gesproken had, ging Patih SorwÂNDÂ 
„regt overeind staan in zijn prachtig versierde wagen, en antwoordde: „Dâ. 
„SÁMOEKÁ! gij moet weten, dat ik ARrmJorNÁ-sÂsrÂ niet ben, ik ben ook geen, 
„zoon of bloedverwant van hem; ik ben maar een beambte van mijn Heer, 
