(LXXIX) 
14. 
15. 
16. 
a) 
17 
18. 
19. 
20. 
21 
22. 
— 256 — 
„ARDJOENÁ-SÂsRÁ, mijn persoon is zijn Patih. Ik sta aan ‘t hoofd van het ge- 
„heele leger, en bezit de magt om alles te doen, wat strekt tot geluk van 
„het rijk. Mij is opgedragen te zorgen, dat alle onderdanen des rijks zich 
„gelukkig gevoelen. Ik ben het, die voor hun welwaren zorgt, die hen troost 
„in droefheid, die de onderdanen bevrijdt van onkunde, hun slechtheid doet 
„verdwijnen, hen van ellende verlost en wt het ongeluk naar * geluk voert. 
„Dat is mijn werk, want ik ben de Patih SorwÂnpÂ. Ik ben hier heen ge- 
„trokken om u tegen te houden, want ik had gehoord, dat gij herwaarts zoudt 
„komen om mijn Koning aau te vallen. Gij wilt mijn Heer uit zijn slaap 
„opwekken, maar zoolang SorwÁNpÂ nog in leven is, zal u dat niet gelukken. 
„Aoo gij (hem) verzoekt met u te vechten, doe wat gij wilt; ik zal dan maar 
„met u strijden, gewoonlijk ben ik in den oorlog zijn plaatsvervanger om vij- 
„anden, zooals gij zijt, te wederstaan. Gij zijt dus in uw strijdlust niet teleur- 
„gesteld. Maar DÂsÂmorkKÁ! strijd niet met tegenzin, omdat ik misschien niet 
„Awaar genoeg weeg, want ik, Patih SorwÂnpÂ, ben gewoon Vorsten, die 
„er uitzien als gij, zulke erg wreede en gruwzame Boetä'’s, het hoofd af te 
„slaan, Al hadt gij ook deze talrijke menigte van ondergeschikte Vorsten ten on- 
„der gebragt, dan verzeker ik u, lijkt het er nog in ‘t geheel niet naar, dat 
„ik zou genegen zijn mij aan u te onderwerpen. Ik ben niet slechts een die- 
„naar, maar ik ben ook een discipel van mijn Heer ARpsornÂ-sÂsrÁ. Al 
„moest ik ook middeu op het slagveld sterven, dan zou ik toch niet willen 
„dienen bij zulk een Koning als gij zijt, of hulde bewijzen aan een bosch- 
„duivel, een verwoester van alle geluk, die zich geregtigd acht om der we- 
„reld vijandig te zijn, Koning ARpJorNÁ-sÁsrÁ beschermt de wereld door zijn 
„heerschappij.” 
DAsÂmorKÂ vermaakte zich om de woorden van SorwÂNDÂ, en antwoordde, 
schaterende van lachen: „wel, heb ik van mijn leven! Ik wist niet, dat gij 
„de Patih (van mijn vijand) waart, dat gij SonwÂnpÂ heet! ik moet uw schoon 
„voorkomen, uw volkomene bedrevenheid in regeringszaken en uw moed om 
„„u te doen belasten met de bescherming van het rijk prijzen. Hoewel gij 
„nog zoo jong en zoo schoon zijt, verbeeldt gij u, dat de wereld om u als 
„haar spil draait! Maar het zou kinderachtig van mij zijn, als ik met u ging 
„vechten: gij zijt Patih, en ik ben Koning! ArpsonnÂ-sÂsrÂ, ja dat is alleen 
„een goede partij voor mij, om zijn wapens met de mijne te mengen. Ik 
„4al hem afwachten, geef spoedig daarvan kennis aan uw Koning. Ik wil niet 
„hebben, dat gij mij zoudt wederstand bieden. Het zou jammer zijn, dat ik mijn 
