(LXXN) 
10. 
Jul 
12. 
13. 
14. 
15. 
LXX 1, 
— 258 — 
schrokken, worstelden en bestookten elkander met koentä'’s, samogâ's, ba- 
dâmàâs en piling's. 
In de grootste verwoedheid spande de Koning van Magâdà zijn boog, en 
daarop vlogen er van die boog bij voortduring en gelijktijdig groote hoopen 
van pijlen los; bij tienduizenden vielen die pijlen op de vijanden, en daardoor 
. werden de Boetàäâ's, die nog in de lucht waren, vermield. Het was een aan- 
) ’ 
houdende regen van Boetä’s. Hij spande zijn boog nog eens, en toen kwa- 
men er honderdduizenden van pijlen uit; de Boetä's werden daardoor ver-: 
drongen en stoven uiteen, zij werden vernield en verdwenen. 
WirorpaksÂ werd verwoed, toen hij de Boetà's zag uiteenstuiven, hij 
wreef zijn koentà in de handen, en toen kwamen er luid razende winden 
uit, die al de pijlen wegbliezen, zoodat zij daardoor medegesleept bij digte 
hoopen in de zee vielen. Daarop trad WrrorpakKsÂ nader, en wees de Boetä’s 
hun plaats (in het gevecht) aan. Van alle kanten, van de regter- en linker-zijde 
en van achteren, kwamen de Boetä's onder luid getier en geschreeuw op de 
troepen van Maïspati aanstormen. Velen sperden van woede den mond 
wijd open en beten in hun koentä’s-of pijlen. Zij verwondden (de vijanden) 
door hun beten of aten hen op, en deze werden daardoor aan het wankelen 
gebragt; want hen die aangetast werden, beving de vrees. 
Toen spande de Koning van Srawant1i spoedig zijn boog, met donderend 
geraas vlogen de rotsblokken los,en vielen op de Boetâ's aan; velen werden 
door die vallende rotsblokken verpletterd en vernield, want overal werden de 
hoofden van Boetàä’s door die rotsblokken getroffen en aangevallen. 
SoERJÁKÈror spande zijn boog, en toen kwamen er groote slangen, die door 
elkander liepen,en de Boetâ’'s beten. Vele Boetà’s stierven door de beten 
van de slangen, die als pijlen aanhoudend van den boog van Vorst SorrJÂ- 
Kèroe kwamen; de giftige slangen vochten. met de meeste drift en vaart. 
Hierop naderden al de Boetá-Veldheeren in persoon. DormrürsÂ, Wr- 
LOÏTAKsÂ, WirorpaksÂ, KamPÂNÂ, BÂpoarÂmorstr, SorPwARSÂ, GATODÂRBÂ, Por- 
TÂpAksI, MarirjÂ, SorKÂsSRÂNÁ, PRrAGÂNGSÁÂ en PRADJÂNGGÂ vielen verwoed aan. 
Toen zij op den grond neêrdaalden, was er een gedreun, alsof het rotsblokken 
regende. Met graagte namen de Vorsten persoonlijk deel in den aanval, en ook 
de andere aanvoerders vielen aan, als de golven der zee. Zij schoten hun 
allerbeste pijlen af, die suizende en snorrende in de rondte warrelden. Ve- 
len werden er door getroffen, zonder dat zij echter retireerden. De troepen 
van de Boetâ's streden met even veel dapperheid, als die Maiïspati; zij 
