CLXXXDI. 
13. 
— 260 — 
mi en KamPÂNÂ de hunnen tot den strijd aan, en toen vielen millioenen van 
Boetä’'s gezamentlijk, allen als één man,-aan; zij maakten hoopen van lijken, 
en zóó raakte het leger der menschen onder de voet. 
Patih SorwÂnpÂ dit ziende, kreeg een schrik, ging regt overeind staan, en 
rigtte zijn tjäkràâ. Toen hij de tjâkrâ afschoot, kwamen er honderdduizenden 
van tjäkrä’s bij zwermen voor den dag, zij daalden uit de lucht neder en 
vielen op de Boetä's als een regen van bliksemstralen, zóó digt opeen staken 
14, de wapens in de lichamen der vijanden. Oyeral was het een geschreeuw van 
15. 
stervenden, die door de tjäkrâ's getroffen waren. Toen zij, die vooraan ston- 
den, allen tot den laatsten man toe vernield waren, en er van achteren weêr 
velen kwamen aanzetten, werden ook deze door de tjäkràâ’s getroffen, Pa- 
tih SorwÂNDÂ (bleek inderdaad) een dapper man te zijn, begaafd met won- 
dermagt en bovennatuurlijke vermogens, en zeer bekwaam in het oorlogvoe- 
ren. 
Nu naderden DormriKsÂ, WiroïragksÂ, KAMPÂNÁ, BÄpsrÂmorsti en WrRoEPAKSÂ 
te voet, zij zwaaiden hun koentâs naar boven, begaven zich in t midden 
van het gevecht, en deden door een verwoeden aanval hun best om ver- 
woestingen aan te rigten, door in persoon aan den strijd deel te nemen. De 
16. dappere DormrtksÂ had in zijn bewegingen veel van Batâärâ KârÂ, toen hij 
17 
de aarde wilde verdelgen. De vier genoemde Hoofden schopten achteruit en 
vooruit, grepen hun vijanden aan, scheurden de dijën (van de lichamen) en 
sloegen er mede om zich heen. Vele dapperen stierven, doordat zij van een 
‚gescheurd werden, (anderen) begonnen te wankelen, of werden overmand door 
radelooge angst, toen zij zagen, dat vele dappere mannen van Maïspati van- 
een gescheurd werden door de helden DoruröxsÂ, WirorraxsÁ, BÂpJrÂmorstr 
18. en KamPÂNÂ, daar deze gelijktijdig met moed en beleid een aanval deden. Al de 
19. 
troepen en de aanvoerders van Maïspati, kwamen in de grootste verwarring, 
omdat de Boetä's den boventoon voerden, 
Daarop klom Vorst SopÂ van zijn wagen, hij legde zijn vlammende koen- 
tä aan, en honderdduizende (koentä’s) kwamen er te voorschijn. De Koning 
van Magädä draaide zijn hand herhaaldelijk in de rondte, en door zijn wonder- 
vermogen kwamen er stormwinden en wilde windvlagen uit. ‘tt Was of die win- 
den de koentä's van Vorst SopÂ begeleidden, deze vielen op de Boetä's 
20. aan, en velen sneuvelden, zoowel op de grond als in de lucht: het regende 
Boetä-lijken. Het Boetâ-leger werd door de kracht van de stormwinden in 
de hoogte gevoerd, terwijl de koentäà's met aanhoudend gesnor en gesuis er op 
