(LXXXD) 
ZR 
24. 
— 261 — 
neêrvielen. De Boetâ’s namen naar alle zijden de vlugt en gingen naar 
hoogere luchtstreken, daar zij door de wind en de koentä's vervolgd wer- 
den. De Boets zochten zich al hooger en hooger door de vlugt te red- 
den, en kwamen bijna tot den hemel van Batârâ ÚnprÂ, maar toch bleven 
de stormwinden van den Koning van Magâdâ en de koentäâ’s van Vorst 
SopÂ hen nazetten. 
Terwijl al de Vorsten van Maïspati zóó tegelijk hun best deden, en door een 
woesten aanval de overwinning trachtten te behalen, trokken de Boetä's afs; 
honderdduizend maal tienduizend waren er verdwenen, zij die den dood ontko- 
men waren, verstrooiden zich, en gingen in verwarring uit den weg. 
Maar spoedig herstelden de achteraan geplaatsten den oorlogskans. Nadat 
de bevelhebbers: WiroreaxsÂ, DorurigsÂ en BÄpsrÂmogstr, voor den vijand op 
de vlugt gegaan waren, voerden zij, die aan het hoofd van de achteraan geplaat- 
ste troepen stonden: PracÂnesÁ, PorrÂpAksr, GATODÂRÂ, PRADJÂNGGÁ, DJAMBOE- 
MANGLI, MintRraaNÂ en SorpwÂrsÂ, hun troepen ten strijde, en herstelden de 
oorlogskans een oogenblik, maar onder luid geraas, dat zich van alle kanten 
verhief, namen de Boetà's wederom de vlugt. Toen kwamen er wederom 
ao 
Ot 
ANNI 1. 
En 
anderen van achteren met dof gedreun aanzetten onder bevel van een aanvoer- 
‚der, die op zijn wagen boven zijn troepen uitstak, Met woede stormden zij 
al verder voort; op een vreeselijke vielen zij allen tegelijk aan. De Veldhee- 
ren (van Maïspati) aarzelden (eerst), maar toen hervatten zij den strijd door 
een ijzingwekkenden aanval. Al de menschen, die tot het leger van Maïspati 
„ behoorden, begonnen op nieuw te vechten. Het was of de zee een aanval 
2 o 
deed op de bergen, de aarde schudde en kantelde herhaalde malen. Al wat 
er in het woud woonde, kwam in rep en roer, vele boomen stortten door de 
‚ hevieheid van den strijd op den grond. SorpwarsÂ, MINTRAGNÂ, DJAMBOEMANGLI 
te} 
en WivoïraksÂ naderden al vechtende aan den voet van ’t gebergte. De Ko- 
ning van Magâdâ kield tegen hen stand, en viel hen moedig en onver- 
schrokken aan, zonder om te zien naar ’t geen achter hem gebeurde. 
Koning TorrÂecÂpÂ legde toen zijn boog aan en honderdduizend pijlen vie- 
len. bij zwermen op de vijanden aan. Zij die zich in de voorste rijën bevon- 
den, werden vernield; van de regter- en linkerzijde en van achteren vielen er 
weder met woede aan, maar toen de pijlen op hen afkwamen, weken zij op 
zijde en vielen in de ravijnen, waar velen den dood vonden. 
De dappere held SorpwarsÂ werd daarop uiterst verwoed, naderde en her- 
stelde met zijn Onderbevelhebbers den strijd door een ijzingwekkenden aan- 
