Le 
(LXXXIDM. hun wondervermogen werken, en lieten het rotsen op hen regenen. Bij een 
12. 
18. 
14, 
15. 
16. 
17 
18. 
19. 
allerhevigsten, luid bulderenden strijd der elementen, gingen de dappere Boe: 
tâ’s over vele aanvoerders van het leger van Maïspati heen; zij vielen aan, 
zwaaiden rotsen in de hoogte, en wierpen die de een na de ander op den 
vijand. Vele helden van Maïspati stierven door ’t nedervallen van die 
rotsen. ik 
Vorst SorrJÂKùòror naderde nu, en spande zijn boog, er kwam wind uit: 
stormwinden en voortsnellende windvlagen weerden de afgeschotene rotsen 
af, want de stormwind voerde hen met zich mede, zij draaiden eerst in de 
rondte en werden dan in de zee geslingerd. Zóó verdwenen de rots-pijlen. 
Nu vielen de Krijgsoversten en andere helden onder de Boetà’'s te zamen 
vol woede aan, en streden in persoon allen mede; de wapens stegen op als 
een digte mist, de wonderwapens hoopten zich opzsen, de lucht was er stik vol 
van, en de aarde was er ook van vervuld. De dapperen van Maïspati lie- 
pen allen verward door elkander, en hun leger begon zich te verstrooijen. Som- 
mige Boetâ-aanvoerders, die aanvielen, hadden limpoeng’s, waar vuur uit 
kwam, en koentä’s, die water braakten; er waren Krijgsoversten, uit wier 
liehaam vuur kwam, dat met zijn uitslaande vlammen het slagveld vervulde. 
Het waren Porragsr en PorrÂpaxKsr, die vuur deden ontstaan. 
Toen nu al de dapperen van Maïspati zich verstrooiden, bleven de Vor- 
sten, met SOERJÄKETOE aan het hoofd, op hun wagens staan. (SORRJÄKÈTOE) 
spande zijn boog,en met geweld kwamen er zware wolken wit, die boven de 
winden hingen, er op neêrvielen en zich in regen ontlastten. De Koningen 
van Magâdâ, Srawâánegesgà, Srawanti en Kalinggâpati benevens 
FrÂNprÂKbroe en WisÂBÂBJRÁ snelden gezamentlijk te hulp, en deden hun 
uitstekende vermogens werken. De Patih SorewÂNpÂ naderde ook op zijn 
krakenden wagen, en loste op zijn beurt de Vorsten, die onverschrokken wa- 
ren bij hun aanvallen, af. De aarde kantelde, daar zij beefde door de menigte 
van werkende wondermagten. Als regenbuien kwamen de stormen voor den 
dag, vereenigd met duisternis, die alles als met een dikke mist overdekte, ter- 
wijl de bliksemstralen heen en weder schoten. 
De dappere KamPÂNÁ. naderde razend van woede en ging krijschende op 
zijn hoofd staan. Hij naderde den Vorst van Srawanti en wilde hem 
omklemmen, maar deze was op zijn hoede, legde zijn somârâ aan, trad na- 
der bij en schoot die af op den hals van KamrPÂNÂ; deze liet zich vallen, en 
sneuvelde door de hand van den Koning van Srawanti. Daarop trad deze 
