
(X6) 
10. 
Ie, 
12. 
— 281 — 
den. De gâdä's, bindrs, koentâ’s, samogä’s nanggâläs, badâmä’s, 
„parasoe’s, piling's en tomâräâ’s stootten tegen elkander aan, vermengden 
zich onderling, en draaiden levendig om en rond elkander heen, de wagens 
raakten tegen elkander aan en kwamen te kantelen. Allen vielen te gelijk 
aan, sommigen vielen aan op de olifanten, wisselden met de berijders, die er 
afvielen, van plaats, of bestookten hen met koent®’s, samogâ’s, lim poen g’s, 
„parasoe’s en piling’s. Eindelijk werden de Boetâ-benden overwonnen, 
daar velen van hen gesneuveld waren. 
Koning DAsÂmorkKÁ was verwoed, toen hij dit zag; hij klom spoedig van 
zijn wagen, en draaide zijn koentä im de rondte. Hij besloot zelf aan den 
‚strijd deel te nemen, maar was verbaasd, toen hij zag, hoe Koning ARDJOENÁ- 
sÂsRÁÂ op een aanzie:lijke Godheid geleek en waardig was om tot bewoner 
van den glansrijken hemel bestemd te worden; staande boven op zijn dia- 
manten wagen was het, of hij in de lucht verdween als een verheven God- 
. heid, die nedergedaald was. Terwijl DÁsÂmorkKÂ zijn koentá ronddraaide, 
kwamen er honderdduizend wapens in een zwerm uit, en toen kwam er we- 
der een zwerm van twee maal honderdduizend uit, die in digte menigte op de 
„helden van Maïspati vielen, en velen doodden. Daarna draaide hij zijn 
samogàá in t rond, zoodat er vuur uitkwam, dat voortvloog om de vijanden 
te verbranden en te vernielen. Telkens als het vuur te voorschijn kwam, lieten 
de Boetá’s een alles doordringend geschreeuw hooren. 
De Kouing van Maïspati was op zijn hoede, toen hij dit zag; hij legde 
zijn boog aan, en toen kwamen er wapens tot afwering van het vuur voor 
den dag: een stormwind vermengde zich met het vuur, en terwijl de bliksem- 
stralen door de lucht suisden en rukwinden elkander als rook opvolgden, ver- 
dwenen de uitwerkselen van DÁsÁmorKÂ's wondermagt. Nu gingen de troepen 
van Maïspati den vijand onder luid geschreeuw vervolgen, want al de Bo e- 
tâ’s werden van schrik bevangen, toen de wondermagt van hun Heer over- 
wonnen werd. 
De Boetâ-Vorst legde nu zijn vlammende koentâ aan, en schoot die op 
ARDJOENÁ-sÂsrÂ af, maar deze schoot er een ander wapen op af, zoodat zij zich 
tegen elkander stomp stootten. De edele Koning (van Maïspati) streed 
vol zelfvertrouwen, en zóó verdween de wondermagt van DâsÁmorkÂ geheel 
en al en werd overwonnen, zijn lichaamskracht verflaauwde en verminderde. 
Maar (nog eens) spande hij alle krachten in, en spreidde zijn bekwaamheid 
18. ten toon: hij krijschte, zette zijn lichaam uit en nam een reusachtige gedaante 
36 
