(XC) 
22. 
24, 
25. 
„een dood gebleven. Het heeft zich dus maar tot een verzoeking bepaald. Het 
26. 
— 295 — 
„U aan de Konings-dochter van Magâdàâ gedaan; en daar Uw dood niet in 
„den hevigen strijd plaats vond, moest U zeker sterven uit liefde en met de 
‚„Konings-dochter in den dood gaan. Dat was het plan van SorKÁsRÁNÂ.” 
Na deze mededeeling nam de Water-god afscheid en verdween voor hun 
oogen. 
Toen maakte Dèwi TyrrrÂwarr een sömbah, en zeide: „ach, Heer! die 
„Boetâ SonkÄsrÂnÂ heeft inderdaad schandelijk gelogen! wat is nu het voor- 
„nemen van Uw Majesteit, want hij heeft een schelmstreek gepleegd, en mij 
„naar ’t leven gestaan.” 
Koning ARpJornÂ-sÂsrÂ antwoordde heftig: „die Boetàä is een al te erge 
‚ „booswicht! dat uitvaagsel der aarde zal gedood worden, al vlugt hij ook 
„naar den hemel, of in den bodem der aarde, naar den hemel van Batârâ 
„ÉxprÂ of naar den hemel van Batârâ Gorror, hij mag zijn toevlugt zoe- 
„ken waar hu wil, ik zal dien deugniet dooden!” 
Doch FyrrrÂwarr hervatte eerbiedig: „maar, Heer! Uw Majesteit zal toch 
„zeker niet vergeten, dat U een Koning is, die door de geheele wereld haog 
„vereerd wordt om zijn edelmoedigen aard en rein gemoed, als de voortref- 
„felijkste Vorst der aarde, die de aarde in zijn hoede neemt, opdat zij geluk- 
„kig zijn moge. Die SorKÄsrÁNÂ daarentegen is maar een gemeene Boetâ, 
„hij doet zeker maar dus zijn best, om zijn Vorst getrouw te dienen, en den 
„roem van zijn Heer te verhoogen; hij heeft naar een middel gezocht om ook 
„Zijn kant iets te doen, alleen met het oog op den roem van zijn Heer. Jegens 
„mij heeft hij, wel is waar, verraad gepleegd, maar ik ben niet dood gebleven, 
„omdat er spoedig hulp kwam van de hooge Godheid, waardoor ik weder leef 
„en geheel hersteld ben. Ook van alle vrouwen van Uw Majesteit is er geen 
„zal de deugd van Uw Majesteit louteren, zoo hij de zonden vergeeft. Het 
„Staat vast: een roemrijk Vorst moet velerlei verzoekingen doorstaaa, maar hij 
„weet, dat hij niets meer dan een schepsel is; hij mort niet onder rampen, en is 
„dankbaar, als zij hem voorbijgaan. Bedenk! die SorkÂsSRÂNÂ is een veel te 
„gering persoon: hij is niet waard, dat U aan hem denkt. Immers, daar ligt 
„zijn Koning DÄsÁmorkÂ gebonden. Waar denkt U nu nog aan? Zijn Koning 
„is Uw gevangene en Uw verwonneling! Maar ik wenschte den gevangenen 
„Boetâ-Koning wel eens te zien.” 
Op ’t hooren van die woorden van zijn Gemalin omhelsde de Koning haar, 
zeggende: „het is waar, mijn lieve vrouw! ik had mij daar bijna versproken, 
