(XCV) 13. 
14, 
Jamed 
II 
18. 
19. 
20. 
21 
22. 
23. 
— 299 — 
PorrasrÂ antwoordde minzaam: „daarover behoeft U niet bedroefd te zijn, 
„want al Uw onderdanen, die op bet slagveld gesneuveld zijn, kan ik mis- 
„schien wel weder in het leven terug roepen, tevens met behulp van Uw 
„voorbede.” 
Met blijdschap vernam de Koning dit gezegde van PorrasrÂ en de belof- 
te om zijn volk weder levend te maken. Zich tot den gevangenbewaarder 
wendende, zeide hij: „maak de boeijen van DÂsÁmorkÂ los en breng hem hier 
5. bij mj.” Daarop werden de boeijen losgemaakt en naderde DâsAmorkKÁ tot 
voor den Vorst, wiens voeten hij ombelsde en wien hij duizendmaal zijn eer- 
biedige hulde bewees. Toen Bagawan PorrasrÂ zag, dat zijn achterklein- 
zoon ongeboeid aan de voeten van Koning ARDJorNÂ-sÂsrÂ lag en hem ne- 
„derige hulde bewees, riep en schreeuwde hij van blijdschap: „och och! mijn 
„lieve achterkleinzoon! ik bid U, gevoel berouw en eerbiedig Koning Ar- 
„DJOENÁ-sÂsRÁ als uw Opperheer! want hij is een Koning, die uit den Hemel 
„nedergedaald Is, hij is het pronkjuweel van alle Vorsten. Bied hem uw rijk 
„van Alënkâà met al wat er in is en woont, met al uw legeraanvoerders 
„aan! Meen niet langer, dat alles uw eigendom is, maar (denk) dat het uw pligt is 
„het voor hem te bewaken. Neem Uw Heer in alles wat hij doet tot een model 
„van beschaafdheid en deugd. Dan zal later de luister van uw rijk zelfs ver- 
„hoogd worden door de veel vermogende voorbede van uw Opperheer. Want 
„hij is de edelste van de Vorsten der wereld, de beschermer van ’t heelal, 
„de leermeester der Koningen. Zorg wel, dat gij de uitvoering van al wat 
„hij wil, niet moeielijk maakt. Zeker zal uw lot ellendig zijn, als gij zijn wil 
„wederstaat. Ik zeg het u, mijn achterkleinzoon! neem u in acht! Gij moogt 
„wel van geluk spreken, daar gij niet alleen de onderdaan van een verheven 
„en magtig Vorst wordt, maar ook zulk een voorbeeld tot navolging krijgt.” 
Terwijl PozrasrÂ deze vermaningen tot zijn achterkleinzoon rigtte, viel de 
Koning van Maiïspati hem in de rede, en zeide op een zachten toon: 
„DÄsÁMoEKÂ! gij geeft mij het rijk van Alönká over, welnu; ik meen uw 
„belofte van trouw en gehechtheid aan. Wat de opbrengsten van het rijk 
„aangaat, ik verlang niet naar geschenken of rijkdommen; geniet zelf volop van 
„al water in het rijk van Alénkâ aanwezig is. Maar één ding: verbeter u 
„in t vervolg. Gij zijt immers (door de Goden) tot Koning gemaakt; gij 
„moet de omstandigheden in aanmerking nemeu: een Koning op den troon 
„mag maar niet alles met elkander verwarren, hij moet in al wat hij doet ver- 
„wijderen wat schandelijk is. Gij moogt geen aanleiding geven tot oproer en 
