(XOV) 
KCV 
24. 
29. 
lis 
— 300 — 
„verwarring. Gij moet er naar streven, dat gij goed regeert. Een Koning 
„mag maar niet iedereen met dezelfde minachting bejegenen en deugdzame 
„Vorsten trachten te verdelgen, want dan verstoort hij het edele in de wereld. 
„Het is geen manier voor een Koning om maar te doen al wat hij kan, het 
„past hem niet zijn gemeene onderdanen in hun handelingen natevolgen. 
„Want de onderdanen zijn niet gelijk de Vorsten, deze zijn tot een gansch 
„auder doel geschapen, en hebben in last om hun volk te beschermen. Al 
. „zijk gij ook in oorlog, als gij werk maakt van verraad, wint gij wel den 
„stijd, maar gĲj verliest uw rijk. De Koning, die tn een verraderlijken strijd 
„overwinnaar is, wint maar voor een oogenblik, hij begint met te winnen, 
‚ „maar eindigt zonder twijfel met verliezen. Let wel op mijn woorden! als 
„gij mijn verboden overtreedt, gaat uw regering te gronde, en zult gij tot in 
‚ „eeuwigheid ongelukkig worden. Hoor, DÂsÂmorkÂ! als ik niet begaan was 
„met uw overgrootvader Bagawan PorrastÂ, zoudt gij geboeid gebleven 
„zijn, en voor altijd in de gevangenis gesmacht hebben.” 
Koning DâsÂmorkÂ maakte een s&mbah' en antwoordde: Heer! ik ben 
„er mij van bewust, dat dit leven niet mijn eigendom is het is het eigen- 
„dom van Uw Majesteit, en hoe zou ik mij dus niet gedragen naar Uw be- 
„velen? Waarmede zal ik Uw goedheid vergelden?” 
PorvasrÂ riep van blijdschap lachende: „juist zóó, mijn achterklemzoon |! 
„nuu is er een pak van mijn hart, omdst gij nu de dienaar (van ARDJOENÁ- 
„SÂsRÁ) kunt zijn. Ja mijn achterkleinzoon! juist zóó behoort het! maar wees 
„nu niet weêr zoo onbedachtzaam! want een Koning mag geen verraad ple- 
„gen, hij roet luisteren naar goeden raad.” 
Koning ARDJOENÁ-sÂsrÂ vervolgde met een glimlach: „al gebeurt het ook, 
„dat gij oorlog voert, dan moet gij toch wel letten op de goede Vorsten. 
„4oo was het bij voorbeeld niet betamelijk, dat gij met uw ouderen broe- 
„der, den Koning van Lokâpâlà, gingt strijden, want het is immers stellig 
. „zeker, dat hij een deugdzaam Koning was; en met den Koning BÄnÂÄproprrÂ 
„hadt gij ook niet moeten vechten. Het zal u toch niet aan vijanden ont- 
„breken (om hen te beoorlogen). Hen Vorst, die met bovennatuurlijke en 
„uitstekende vermogens begaafd is, haakt wel is waar naar een levendigen strijd 
„om zijn krijgsdeugden tot het uiterste op den proef te stellen, maar dan moet hij 
„eerst een uitdaging tot den strijd zenden; want het is onder Vorsten beleefd, 
„dat zij vóór het strijden elkander eerst bepaald afvragen, of zij zich on- 
8. „derwerpen willen of niet. Gij moet toch niet de orde schenden; het past 
