(KOUD 
\ 
20. 
ua 
er 
22. 
24. 
25. 
— 903 — 
verbrijzeld waren, ook weder tot een ongeschonden toestand teruggekeerd wa- 
ren. Daarop nam Porrasrá afscheid van den Koning, verhief zich hoog in 
de lucht, en kwam in de hemelsche Goden-verblijven aan. 
Koning ARDJORNÁ-sÂsrÂ gaf aan DÄsÁmorkÂ dezen last ten besluite: „wel- 
„nu, Boetâ-koning! keer nu terug naar uw rijk, en denk wel aan mijn raad- 
gevingen !” Waarop de Boetâ-koning antwoordde: „Heer! het is mijn vast 
„voornemen, om den Koning van Maiïspati onderdafig te gehoorzamen” 
‚Nu, hernam Koning ARrpJorNÄ-sÂsrÄ, „het is goed, ik meen uw gelofte 
„van trouw aan, Boefà-vorst! Koester nu maar geen wantrouwen en keer 
„naar nw hofstad terug; het duurt niet lang meer, dan keer ik ook naar 
„mijn hofzetel terug. Gij moet het u niet te lastig maken, als gij mij te 
„Maïspati wilt bezoeken, moet gij dit maar later van uit uw hofstad doen.” 
„Gaarne!” antwoordde koning DÂsAmorkÂ met een s&m bah, „gaarne zal 
„ik doen, wat U mij gezegd heeft; ik schrik mij geheel naar Uw bepalingen, 
„Koning, Licht der aarde!” 
DásÂmorkÂ naderde nu den Koning en boog zich eerbiedig tot zijn voeten 
neder. Patih PramasrÂ maakte een sëmbah, en stelde daarop het leger in 
marsch-orde. Toen verwijderde DÂsÄmorkKÂ zich 10 een gebogene houding van 
den Koning. Het Boetâ-leger maakte luid rumoer, en toen men al op 
eenigen afstand gekomen was van de legertent van den Koning, die het licht 
was der aarde, vloog de Boetâ-koning naar boven, en nam zijn weg door 
de lucht, Hij vloog met al zijn gevolg in de hoogte. Het werd duister, want 
‚de lucht werd donker van het Boetä-leger, dat door de lucht trok; de tal- 
looze Boetä's, die door de lucht zweefden, vervulden het luchtruim. 
De Koning van Maïspati gaf nu aan zijn troepen den last om zich te 
kleeden, daar hij met al zijn vrouwen wilde vertrekken, en naar Maispa ti 
terug keeren langs het zeestrand. Het was een levendig en luid rumoer, want 
het leger van Maïspati met zijn gansche trein was ontelbaar. 
Toen men in de hofstad van Maïspati gekomen was, tierde en schreeuw- 
de de gansche bevolking van uitbundige blijdschap: mannen en vrouwen, 
ouden en jongen, de geheele stad was opgetogen, omdat hun Heer behouden 
terugkeerde. Want vroeger had men al verteld, dat de troepen van den Koning 
in een oorlog met een Boetâ-vorst verslagen waren, en nu bleek het, dat 
dit niet waar was: de troepen des Konings waren nog voltallig, en de Boetâá- 
vorst DÂsÂmonkÂ was zelfs gevangen en onderworpen na een nederlaag. 

