— 304 — 
HOOFPSTDURK LIV. 
Na een roemrijke regering wordt Ardjoena-sasra 
CUL 1 
op de jagt gedood. 
Nadat de Koning van Maïspati in zijn hofzetel gekomen was, nam de 
roem van zijn wondermagt steeds toe, men vond in de drie werelden geen 
oorlogsheld, die hem evenaarde. Het stond nu vast, dat hij een steun en 
‚. beschermer was, die alle anderen in dit beneden-rond overtrof. Hij was een 
Koning van hemelsche afkomst, waardig om door alle Koningen gehoorzaamd 
te worden om zijn wondermagt, om zijn wijze van handelen in alle regerings- 
zaken, om de volmaaktheid van zijn krijgsdeugden en om de edele vormen 
. van zijn beschaving. Ook was hij bij voortduring edelmoedig en bezield van 
reine beginselen; door dit alles bevrijdde hij de onderdanen, waarover hij 
regeerde, van domheid en onwetendheid, en voerde hij hun krijgsbekwaam- 
heid op tot een hoogen trap. Door zijn kunde wist hij juist, wat hij van 
zijn regeringsdaden geheum moest houden, wat niet, want hij was uiterst be- 
„hoedzaam. Zijn hoogere cn lagere ambtenaren en alle jeugdige Hofgroo- 
ten muntten uit door hun bekwaamheden; bovendien hadden alle onderhoo- 
rige Vorsten een volkomen helder inzigt in alles: zij waren dappere helden 
en volleerd in alle krjgsdeugden. Alle Vorsten, die er in de wereld waren, 
beefden voor hem, en droegen hem de Opperheerschappij op; zij onderwier- 
pen zich (vrijwillig) zonder De door) een nederlaag (gedwongen te zijn). 
Het gold bij hen niet, of zij overwonnen of overwinnaars in den oorlog wa- 
„ren; zij vreesden hem om de geruchten van zijn roem. Ook waren alle Vor- 
sten ingenomen met (een Koning), die op het slagveld zoo uitmuntte, die te- 
vens om zijn beschaafdheid wereldberoemd was, het puik der Koningen, het 
lacht der wereld, strevende naar den bloei en de welvaart van al wat er in 
‚de wereld woonde, Even zoo als Batârâ SowrJÂ was hij de allervoortref- 
felijkste in de uitoefening van zijn koninklijke waardigheid, van wien men in- 
derdaad in deze wereld met den grootsten ophef gewaagde. Hij beminde zijn 
vrouwen en de vorstelijke Prinsessen, die hij in alles den zin gaf, en (hij be- 
minde ook) al zijn onderdanen, en legerscharen. | 
Maar de Koning gevoelde nog steeds een smartelijk verlangen naar den 
gesneuvelden Patih SorwÂnpÂ; deze stond hem steeds voor oogen, en telkens 
