(KCV) 
| 9. 
10. 
IL. 
12. 
13. 
14. 
15. 
16. 
17. 
18. 
19. 
20. 
— 805 — 
als de Vorsten bij hem vergaderd waren, werd het verlangen naar zijn P a- 
tih opgewekt. Na verloop van eenigen tijd keerde de Koning naar zijn pa- 
leis terug. lij wendde steeds pogiugen aan om al zijn onderdanen genoegen 
te verschaffen, en had niets liever dan dat zijn vrouwen zich in den Sri-w ö- 
dari-tuin vermaakten. Hij was altijd bij zijn Gemalin TyrraÂwarr; waar zij 
ging, waren zij met hun beiden. De achthonderd andere vrouwen met al de 
vrouwelijke bedienden van het hof volgden Dèwi TurrrÂwam op haar gangen, 
en vermaakten zich in de hoogste mate. 
De Koning van Maïspati bevond zich zelden in zijn eigenlijk paleis, 
maar was met zijn vrouwen meestal in den (Sri-wödari)-tuin. Alle Vorsten 
hielden in dien tuin de wacht, en hadden hun vrouwen bij zich om Dèwi 
TarrÄwarr ten dienste te staan. 
Eens gaf de Koning last aan de Vorsten om zich ten strijde uit te rusten, 
(en deelde hij aan) zijn vrouwen (mede), dat hij een togt wilde doen naar 
een digt woud om zich daar te vermaken; de vrouwen van de Vorsten moes- 
ten Dèwi TorrrÁwarr vergezellen, en de Vorsten den Koning (zelven). 
Toen al de troepen met den legertrein der Vorsten gereed stonden, klon- 
ken de stemmen van de aanvoerders, die hun ondergeschikten in goede orde 
schaarden, met luid geraas als van den donder. Onder het klinken der krijgs- 
muziek rukte de voorhoede op. Vijfhonderd Vorsten bevonden zich vóór den 
Koning; zij gingen in stipte orde, de verschillende rangen mogten gedurende 
den togt niet door elkander loopen: elk bleef bij zijn eigen veldteekenen en 
zijn eigen prachtige insigniën. De vaandels en gouden pajoeng’s kwamen 
voortdurend te voorschijn, en overal zag men de lange neêrhangende wim- 
pels en vlaggetjes van allerlei kleuren. Sommige Vorsten reden op wagens, 
anderen op olifanten. De groote en kleine draagstoelen stroomden in cen 
lange rij onafgebroken voort, daarin zaten de vrouwen van den Koning; de 
vrouwelijke bedienden zaten in geslotene karren en wagens. 
Achter den Koning gingen ook vijfhonderd Vorsten; de orde en pracht 
van hun voorttrekkende troepen was even als die van de Vorsten van de 
voorste afdeeling: zij gingen geregeld en mogten niet door elkander loopen; 
elk nam zijn eigen rang in acht, iedere Vorst en Krijgsoverste had zijn eigen 
fraaije insigniën. 
Koning ARDJorNÂ-sÂsRÂ bevond zich dus in ’ midden van den trein achter 
zijn vrouwen; met zijn Gemalin TarrrÂwarr reed hij te zamen in een koste- 
lijken, met smaragden versierden wagen. Hij zag steeds regts en links, naar 
59 
