KOI 4. 
10. 
1. 
15% 
13. 
14. 
15. 
308 
„de hooge Panditâ DsAmÄpaan, of anders gezegd Râmâ BaraÂâwÂ ben, 
„die boven alle anderen uitmunt en in de gansche wereld geen waardige 
„tegenpartij ken vinden. Kom aan, Koning ArpsornÁ-sÂsrÂ! Uw hart zij niet 
„teleurgesteld door de gedachte aan een gevecht met iemand als ik ben; 
„hoe U ook wii vechten, ik zal Uw man zijn.” 
Alle Vorsten, Hofgrooten en Krijgsoversten schrikten, toen zij de uitdagin- 
gen van den voortreffelijken Panditâ DsAmÂpaant hoorden, en alle vrouwen 
. maakten zich ongerust over dit gevaar. Koning ArpsounÂ-sÂsrÂ lachte bij 
zich zelven, toen hij die taal hoorde, en zeide tot de Vorsten: „hoort allen, 
„gij bevelhebbers! weest allen verheugd, omdat ik dezen Panditâ vrijheid 
„geef om tegen mij te schreeuwen en mij tot een tweegevecht uit te noodigen. 
„Gij allen, lieden van Maïspati! wanneer zoo meteen het gevecht begon- 
„neu, is het mijn bepaald bevel, dat gij u lijdelijk gedraagt: al kom ik ook 
„te sterven, niemand mag mij helpen!” 
De Koning klom van de stellage, en trad nader bij den Panditâ RÂmÂ Bar- 
eÂwÂ, die op een blijden toon tot hem zeide: „hoe wil U, dat wij strijden 
“zullen? Och, laten wij het gevecht niet trachten te rekken, door lang met 
„bovennatuurlijke wapens te vechten en een bluf te slaan met onze wonder- 
„wapens. Ik vind het best, dat wij dadelijk onze eigenlijke, degelijke wapens 
„aanwenden. Wie zal het eerst schieten, U of ik?” 
Waarop de Koning vriendelijk antwoordde: „och, zoo als U verkiest, DsÂ- 
„„MÄDAGNI! zal ik doen; het best is, dat U maar eerst schiet, en dan is het 
„mijn beurt” „Ja,” riep DuÂmÁpaeni, „maar mogelijk is de Koning van M a- 
„ispati niet sterk genoeg. Als ik het eerst schiet, zal het zeker er niet 
„toekomen, dat hij daarna wederom op mij schiet; want mijn wapen, de ba r- 
„gâwastrâ !)is een gevaarlijk wapen, het voortreffelijkste in de drie werel- 
„den.” 
„Wel”, hernam daarop de Koning, „wel Panditâ RAuÂ BarcÂwÂ! maak 
„u daarover niet ongerust! Schiet maar dadelijk op mij! ik weet wel, dat 
„uw pijlen hoogst gevaarlijk zijn, maar als het (door de Goden) nog niet be- 
„paald is, zal uw bargâwastrâ mij niet wonden.” 
RÄmÁ BaAreÂwÂ antwoordde met een hollen lach: „nu goed! wees op Uw 
hoede en wedersta de kracht van mijn wapen!” Daarop greep hij schielijk 
zijn wapen, de bargâwastrâä, en legde het aan. Toen ket afging, vlamde het 
als de stralen der zon; het vloog weg met bliksemsnelheid, en trof den Ko- 
1) Bargäâwastrà beteekent pijl van BArRGâwä. 
