(6) 
20. 
21. 
23. 
24. 
29. 
30. 
— 315 — 
kwam bij SorBaur. (Bij elkander zittende) zeide DAsAmorKá luide: „wel wat hoor 
„ìk vriend! leeft Uw jongere broeder, mijn vriend SoeeriwÂ van Kiskendá, 
„in onmin met zijn vrouw Dèêwi TÄrÁ? Ik was zeer verschrikt, toen ik 
„dat hoorde; hij moet haar erg mishandelen, zoo als men in ’t geheel geen 
„echtgenoote doet, en haar door hevige folteringen bijna dood gemarteld 
„hebben, | 
SorBALI antwoordde zacht: „daar heb ik nog geen berigt gekregen; hier 
„is geen een aap van Kisk&ndá geweest om mij daarvan kennis te geven. 
Wat mag daar wel achter schuilen? Moeeluk zijn er door SoreriwÂ wel 
75 g gel) 
„maatregelen genomen, dat ik het niet vernemen zou.” 
SorBALI en DÄsÁmorKÂ hadden nog niet gedaan met over die zaak te spre- 
ken, toen er eensklaps iemand aankwam, die het voorkomen van een vrouw 
had. Zij kwam, hevig weenende, het paleis van den kluizenaar binnen, ging 
regtstreeks naar SOEBALI, en viel toen voor zijn voeten schreeuwende van aan- 
doening neder. SoeBArr was verschrikt, en vroeg luid: „he jij daar! wie ben 
„Je, dat je mij weenende te voet valt.” 
(SorKÁsRÂNÁ), die het voorkomen van een vrouw had aangenomen, antwoord- 
de: „Heer! ik ben de vertrouwde bediende van Uw schoonzuster Dèwi TárÂ, 
„en ben hier op haar last gekomen om U kennis te geven, dat Uw schoon- 
„zuster Dèwi TÁrÁ thans een ongelukkig, hoogst treurig leven leidt. Dag 
„en nacht wordt zij geslagen, en dat is het werk van den Ape-Koning Sor- 
„GRIWÁ. Hij is wreedaardig en behandelt haar in ’t geheel niet als zijn vrouw; 
„Ze is al bijna zoo goed als gestorven aan de hevige folteringen.” 
„Wel,” zeide SopBAL1 met schrik, „hoe kan SoeeriwÂ toch zoo tegen zijn 
„vrouw wezen? wat heeft daartoe aanleiding gegeven?” 
De vermomde persoon antwoordde na een s&mbah: „de zaak is zóó be- 
. „gonnen: Uw schoonzuster Dèwi TArÂ heeft vernomen dat MaësÂsorrÂ en 
„DsÄrÁsoerÂ niet door Koning SoremmwÂ gedood zijn, en dat hij ten onregte 
„zich zelven daarvan de eer bij Batäâräâ EnprÂ gegeven heeft. Zij heeft ver- 
„nomen, Heer! dat U het werkelijk geweest is, die MaësÄsorrÂ en DyÂrÂsonrÂ 
„gedood heeft, en dat zij nu toch aan SoreriwÂ is te beurt gevallen. Daarop 
„is zij zoo erg bedroefd; zij wil niet toestaan, dat Koning SoreriwÂ haar nadert, 
„en dit heeft hem boos gemaakt. Hij heeft haar opgesloten, en slaat haar 
„zelfs voortdurend op de allerwreedste wijze; ’t is of hij een vrouw uit de al- 
„lerlaagste klasse kastijdt. Des nachts zet hij haar in het water en over dag in 
„de zonneschijn. Koning SoreriwÂ heeft met de mishandelingen van zijn vrouw 
