jj P R JE F A T 1 o. 



IndeFefefîus Auftor, B. Seba, prout iii prœfatione Tomi tertii indicavimüs , quœcunque po* 

 flremo Tomo deftinata erant, fècundum icônes ad naturam piftas, tabulis œneis incidi jamiam 

 curaverat eoque hinc more, qui turn temporis uficatus erat, (obiit autem anno hujus fsculi 

 iexto & tricefimo. ) exhibuerat. Claiïès itaqUêj ordines , genera & fpecies iflarum rerum ^ 

 tametfi paulo magis, quam in prœcedentibus Tomis, minus tamen, quam hodié defiderari poffit, 

 in ordinem fyflematicum digelTerat. Quo faólum , ut coaéli fuerimus Auftoris duftum fequi 

 potius, quam multa novare. 



Magis autem hoc dolendum eil, quod univerfus ifle longe prssflantiffimiis ïnfèélorum ad- 

 rairabilium apparatus, cui parem forte nunquam vel regia quoque mufèa totius Europae fibi 

 comparare poterunt, fato adverfo per incuriam negleólus plane interierit. Ita nimirum evenire 

 folet, cum ultimam defunélorum voluhtatem dilTentientes inter fefe hseredes aliter atque aliter 

 interpretantur. Quum igitur anno quinquagefimo iècundo hujus faeculi incomparabilis rerum na- 

 turalium thefaurus magni hujus Viri publica auólione Amflelœdami diftraheretur^ totam illam 

 Infèólorum colleftionem deficere evulgato catalogo compertum eft; 



Debuit profefto a nobis , qui commentatoris officium fufcepimus j irreparabilis iftius jafturœ 

 mentio hoc loco fieri, ne quid omitteretur ^, quod indefefTam Auóloris diligentiam commenda- 

 re, aut obvios forte in hoc opere errores excufare queat. Etenim inde fine dubio profeólum 

 eft, quod in faciendis iconum correétionibus circa antennas prœfèrtim atque unguiculos nonnul- 

 lorum , quœ rarifîîma funt, infèélorum nihil admodum prseftari potuerit. Nee vero infrequens 

 eft piàorum & chalcographorum in hujusmodi minutiis fibi vifis accurate exprimendis negli- 

 gentia. 



Quod attinet ad Erucas quasdam in hoc opere exhibitas earumque transformatioriem in Au- 

 relias, ex quibus diurni no£lurnique Papiliones dein prognafcuntur, fateri quoque oportet, ali- 

 quibus' locis (e), etfi non ubique, erratum eiTe. Et quis miretur falfis perverfisque relationi- 

 bus Au6lorem ipfïim fuift^ deceptum ? Quoties evenit , ut vel amici , qui confuluntur , vel 

 peregrinatores , qui talia ab exteris regionibus afïèrunt, eorum naturas haud fatis gnari, fbloque 

 nixi hominum plane rudium teftimonio, nimis confidenter afÏèverent , alterum alterius vel Eru- 

 cam 5 vel Nympham , vel Fapiliónem efte ! Et cum humanum fit errare , non fane fuccenfèn- 

 dum eft, ficubi imperiti homines in immenfis Naturse campis errore quodam implicantur. At-^ 

 tamen poftremus ifte defeólus nunc quidem , ex quo Naturae cognitio longe magis ^ quam 

 olim, ampliata eft, fic fatis facile cognofci corrigique valet. Prœter unicum, quod obftat, 

 exemplum , ab indefeflx) Naturse rufpatore D. de Reaumur in fliis operibus deteétum , hodie 

 certo fcimus (ƒ), ex illis Nymphis , quas infantuli fafciis obvoluti formam referunt {g), con- 

 ftanter Fhalsenas prodire, & contra Nymphas Papilionum diurnorum fèmper plus, minus acu- 

 minatis tuberculis exornatas eflè (h): Omnes prseterea Erucse , quge poftica corporis fède acu- 

 leum gerunt (i), in Phalsenas, quse nobis Inquiéta {k) dicuntur, metamorphofi tranfèunt' uni- 

 cam modo excipias, quae aculeo carens tamen Inquietam parit. Monendum vero, etiam Bom- 

 bycis Phalaenam Inquietis accenfèndam eflè, ut cujus Eruca quoque aculeata fit. Ifthoc cano- 

 ne generali , quem ipfa Natura fere in univerfum videtur conftituiflè , rede cognito id genus 

 errorum facile vitari poteft. 



Defideraflènt forfan nonnulli hiftoriée naturalis Cultores plenam fingularum rerum, quœ in hoc 

 Tomo depiétœ exhibentur, exaétamque defcriptionem. Quibus equidem quae refponfi loco repo- 

 nam, multa habeo. Primum enim meminerint, ipfum Auólorem, D. Seba, jam olim fignifi- 

 caflè, non fibi in animo eflè, Syftema hiftoriae naturalis condere, fèd füum modo Mufeum ob 

 oculos ponere &, quse eo fèrvantur, res fimpliciter defcriptas tradere. Ejusmodi autem de- 

 fcriptiones , quse , cum ad naturse operum contemplationem excitare & quantum exinde capi 

 obleftamentum poflit , oftendere debeant, amplioris utilitatis gratia cujusvis generis hominum 

 captui accommodandse funt, quis nefcit, quam longifîîme a rigidiore norma & accurata notarum 

 chara6lerifticarum determinatione , qus Syftematicis auóloribus hoc maxime xvo in ufu eft, de- 

 fleftere? Quapropter etiam ipfe pifèium defcriptiones, quse précédente Tomo continentur; ta- 

 metfi a'prœftantiflimo Ichthyologo ^rtedi concinnatge, fic attemperari debuerunt, ut univerfi 

 operis inftituto refponderent. 



Deinde illud etiam confiderari velim , longe aliam eflè poftremi hujus Tomi , quam priorum , 

 materiem, lnfe£l:a nimirum exotica, ut quae prse reliquis multo numerofiffima heic proponuntur. 

 Quam prope nihil eft, quod de his rebus adhuc cognofcimus, fi comparamus ea, quae de prio- 

 ribus 



(O Vid. Tab.IX. XI. XX. XLVI. alibig. 



( ƒ) Reaumur vol. i. p. 455—486. Tab. XXVIII. fig. 6. 



(.g) Tab. Xn. fig. 28. Tab. XV. fig. 4- Tab. XXII. fig. 4. Tab. XXVI. fig. 6, 10, 14, &c. 



(Z>) Tab. I. Tab.II. fig. 2.&C. 



(O Tab. XI. fig. 3, 10, 15. Tab. LUI. Num. 4, 7, 10, 12, 16, 19. Tab. LV & LVI. &c. 



W Tab. LIII. Num. ^, 9, 11, 14, 17, 21 & 22. Tab. LUI— LVI. &c. 



