2 JAN SNIEZER. 
uwazam za rzecz stosowna podaé na wstepie krótki rys 
ich życia. 
L. 
ryał na pokrycie przyszłych plastrów — najczęściej więc opusz- 
czone gniazda mysie, a rzadziej krecie służą im za siedzibę; dre 
gie wyszukują na pochyłości wzgórka lub pod niewielkim krze- ' 
wem dostatecznej ilości mchu lub zeschłej trawy, która ściągają 
do małego zagłębienia i tam zakładają plastry; inne wreszcie 
obieraja na mieszkanie stare gniazda ptaków, wypróchniałe pi 
drzew lub szezeliny w murach. Zgromadziwszy materyał ochronny 
w upatrzonem miejscu, wydziela matka, podobnie jak pszezó% 
z pomiędzy obrączek kałduna wosk, z którego urabia mala czarkę, 
napełnia ja pyłkiem kwiatowym, zmięszanym z miodem, 1 @0 W 
kiego pokarmu składa kilka podłużnych jajek. Po kilku dniach 
wylęgają się z nich białe, beznożne gasieniezki, które żywią się 
pierw złożonym w ezarce zapasem, a potem matka dok 
świeżego, podobnie jak przedtem przyrzadzonego po 
upływie około 10 dni wszystkie gasienice, wyrósłszy dostatecze» 
osnuwaja się żółtym oprzędem i przeobrazaja się w baryleczkowate 
poezwarki, ustawione nieregularnie obok siebie. Ę 
Fo przepoczwarczeniu gąsienic matka, pozbywszy SIę 
karmienia ich, składa ponownie jajka, a podczas gdy karmi 
niczki tego drugiego 'pomiotu, wylęgają się z DOT 
dwóch tygodniach trzmiele, zwane robotnicami, podobne op 
cyą i ubarwieniem do matki, tylko mniejsze i posiadają 
kładnie rozwinięty narząd rozrodczy. W miesiąc zatem po 
pierwszych jajek przybywa matce kilka robotnie do pomo2, 
chowaniu potomstwa. Odtąd zaczyna matka coraz częściej 
p ajka a natomiast coraz rzadziej wylatuje z gniazda za p^ 
niem dla siebie i dla gasienie, pozostawiajae to zajęcie F9 e 
-które niestrudzone w swej pracy zbierają skrzętnie miód 
| kwiatowy 1 karmią nim swe przyszłe towarzyszki, n 
pożywienia składają w puste, od góry otwarte oprzędy 
3 
